kitap okurken önemli olan esas kız, esas oğlan, kurgu, sürpriz son vesaire değil aslında.
izmir de yaşayan ve büyük annesinden büyücülük yeteneğini miras edinen kadının yaşadığı izmir sokaklarıdır aslında kitabı yararlı kılan. ve tabi yüz yıl önce büyük annesinin yaşadığı eski izmir manzaraları.
okuyucuya mekanı sezdirebilmek, kafasında bir sokak resmi çizdirebilmek, parlayan güneşin gözünü almasını, evlerden yayılan kızarmış köfte kokusunu hissedebilmesini, sokakta oynayan çocukların sesini duyabilmesini sağlamaktır.
her kitap, yaşayan ayrıntılarıyla farklı bir hayattır. ve pek tabi bir insan, farklı hayatlara aşina olarak gelişir.
kitap okurken "hımmmm bu çok güzel bi söz bak" diyerek altını çizmek, best seller eserlerin hepsini bitirmeye çalışmak, ya da farklı bir maddi-manevi zorunlulukla satırları özümsemeye uğraşmak kitabı soldurur. vitaminini kaybetmiş meyveye dönüştürür.
esas olan okurken yaşamaktır. kitapla beraber nefes alabilmektir.
haftada 10 kitap okumaktansa ayda 1 kitap yaşamak evladır. her zaman.
