308.
-
Sabah erken kalkarım
Ne yüzümü yıkarım
Ne sokağa çıkarım.
Kışın soba yakarım
Yazın camdan bakarım
Hayattan yok çıkarım.
Ne de güzel özetlemiştir kimsenin umrunda olmayan insanları, tutunamayanları. Annen, baban, belki birkaç arkadaşın, türkcell. Dahası yok.
