Kapitalizm hayatın 'iş'e indirgendiği bir toplumsal yapıdır. Yaşam işle subordine edilir. Dinlenme zamanı bile işgücünün kendini yeniden üretebilmesi amacı ile vardır. işten arta kalan zaman da iş için güç toplama, işe hazırlanma, işe gitme ile geçer. Ücretlendirilmemiş emek de iş için seferber edilmiş durumdadır; ev kadınları kocalarının rahat çalışması gerekli ortamı hazırlar, gelecekte kapitalizmin emek ihtiyacını karşılayacak olan çocuklarını yetiştirirler. Çocuklar gelecekte iş sahibi olabilmek,kendilerine gerecek yetenekleri geliştirmek üzere çalışırlar. Kapitalizm toplumsal yeniden üretimin 'iş' merkezli olduğu bir mekanizmayı empoze eder. insanlar kendilerini gerçekleştirmek için yaşamaz, iş için yaşar. Çocuklar hayatı deneyimlemek doğrultusunda eğitilemez, iş için eğitilir. Kapitalizm kendi sürekliliğini sağlamak amacıyla tüm yaşamı işe dönüştürür.
