istanbul, bana kalabalık içinde yalnızlık olduğunu hatırlatır hep. Bitip tükenmeyen bir uğultunun içinde, yorgun insan sesleri ve nefesleri hissederim. Bana sokaklardan, hayatın çekiciliği ve boşluk, beyhudelik duygusu geçer hep. Hiçbir şeyin bir bütün, tam, eksiksiz olamayacağını bilerek kendini koyuverme
Ele avuca sığmaz bir hareketlilik, karmaşa ve çeşitlilik ile her şeyin, bütün insanların ve eşyaların,m dükkanların ve sokakların, hayallerin ve umutların ağır ağır yıpranarak, eskiyerek birbirine benzediğini görmenin verdiği bir bezginlikle, herkes hızla evine, eğlencesine giderken; sandalından oltasını atıp, manzaranın içinde, manzarayı seyreden, bir adam gibidir istanbul
