Üniversite yıllarında annemle sadece formaliteden fal baktırmak için kahve içerdik; yani kahveyle bağım sadece bir eğlenceden ibaretti.
Sonra üniversitenin sonlarına doğru bende enteresan bir Starbucks bağımlılığı başladı. Her okul çıkışı kendimi orada bulur, mutlaka gidip frappuccino içerdim, tadına bayılırdım. Zamanla bu durum ilerledi ve tam bir soğuk kahve hastası olmaya başladım. Fakat iş hayatına atılıp ofis ortamına girince bu sefer kahve alışkanlığım tamamen yön değiştirdi ve çok fazla Türk kahvesi içmeye başladım. Diğer kahveleri adeta bırakmıştım; günde sadece 3-4 fincan Türk kahvesi içiyordum, ofis hayatının vazgeçilmezi olmuştu.
Ama şimdi sınavlar, iş hayatı vesaire derken o kadar yoğun bir temponun içindeyim ki, kendimi zinde tutmak için sıcak kahve, soğuk kahve, çay çeşitleri, Türk kahvesi, cappuccino, mocha, bitki çayı gibi aklınıza gelebilecek her türlü içeceği tüketirken buluyorum.
Canım istese de istemese de, günün koşturmacası içinde sanki bunu yapmam gerekiyormuş gibi sürekli bir şeyler içiyorum.
Dün gece izlediğim ve beni gerçekten etkileyen, oldukça başarılı bir yapım.
tabiki de korku - gerilim hahaha
doğaüstü gizemli bir hastalığı bulunan Nadja adında bir kadın tedavi görmek için çocuğuyla beraber Amerika'ya yolculuğa çıkıyor. Fakat yolculuk sırasında uçağı bir grup terörist basıyor. Ve kadın çocuğunu kurtarmak için gizli sırrını yani özel gücünü teröristlerle savaşıp çocuğunu kurtarmak için ortaya çıkarıyor Ve teröristlerle savaşıyor.
Peter Thorwarth'ın yönettiği, Peri Baumeister'in başrolde oynadığı 2021 yapımı bu film, başından ortasına kadar gerçekten sürükleyici ilerliyordu. Ve heyecanla izliyorsunuz. Fakat sonunu sanki The Walking Dead gibi yapıp batırdılar. Tabii çok kötü olmadı. Ama ortasına kadar filme 10/8 verecekken sonunda 10/6,5 veriyorsunuz.
Tabii buna rağmen çok güzel. Çok yüreğinize dokunan bir yapımdı. Ve filmde konu dışı çok güzel mesajlar da veriliyordu. Çok hoşuma gitti ve şaşırttı beni. Alman yapımı bu filmi kesinlikle izlemelisiniz bence arkadaşlar
çok güzel ve başarılı bir kadındı, ölüm haberi şaşırttı beni. son birkaç gündür sevdiğim çoğu ünlü ölüyor nedense. geçenlerde de oliver tree 'nin ölüm haberine çok şaşırmış ve üzülmüştüm.
ama Samara morgan... the rings bizim ailenin geleneksel yapımları arasında yer alıyor; tekrar tekrar izlediğimiz nadir kült filmlerden birisiydi.
bu sefer halkayı gören sanırım sevgili Samara oldu .
gittiğin yerdeki kuyu umarım bu kez aydınlıktır...
günümüz popüler toplumundaki gibi çıplak olmak, güzel olmak anlamına gelmez. Fakat beğendiğiniz vücut hatlarınızı çarpıcı göstermek istiyorsanız, bedeninize oturan veya dekoltesi olan kıyafetler feminen ve dişil yönünüzü daha çok ortaya çıkarabilir. Bu yüzden vücudunuza yakışacak parçalar giydiğinizde, aranızdaki en ev kuşu veya en sportif takılanınız hatta dekolteyi farklı bir şekilde yorumladığı için "ben oramı buramı açmam" diyeniniz bile kendini tam anlamıyla bir kadın gibi hissedip podyumda yürüyormuşçasına saçını savuracaktır buna eminimhshs.
Göğüs veya bacak yapısına uymayan parçalar seçen ya da sırf giymiş olmak için dekolte tercih eden birisi, elbette bu tarzı yanlış kullanır. Parçaları; o anki özgüveninize, ruh halinize ve vücudunuzun orantısına göre seçmeniz gerekir
dekolteli bir bluz veya elbise giydiniz Ama içinde rahatsız hareket ediyorsunuz Bu durumda giydiğiniz hiçbir şey ifade etmez ve dışarıdan garip bir şekilde yorumlanabilir. dekolteyi taşımak da oldukça önemlidir.
enteresan bir şekilde (bu tabiri kullanmamın sebebi insanların bendeki bu özelliği anormal bulmaları ve benim gibi bir kız profiline yakıştırmamaları hahaha)
izlemekten en çok keyif aldığım yapımlar arasında yer alıyor. Çocukluğumdan beri korku, gerilim ve slasher tarzı yapımları çok seviyorum. çünkü beni heyecanlandırmayı ve meraklandırmayı Başaran nadir şeyler arasında yer alıyorlar. Ortaokuldayken izlediğim korku filmlerini hoşlandığım çocuğa anlatırdımhdhshs sanırım onunla aramızdaki tek ortak nokta buydu. O dönemler kapanan cine5, Kanaltürk kanallarında izlediğim korku filmlerini, sabah uykulu uykulu okula geldiğimde en arka sırada oturup ona anlatırdım. O da hikayem bitene kadar beni heyecanla dinlerdi djhdhsjs "Sen bunları nasıl izleyebiliyorsun?" diye şaşırırdı. Filmlerin adını sorup izlemek için kaydederdi.
Bu tutkum o günlerden beri devam ediyor. Özellikle seri katil belgesellerini izlemeyi çok seviyorum. Birkaç gündür seri katil antolojisi izliyorum; Jeffrey Dahmer, Ed Gein ile Lyle ve Erik Menendez kardeşlerin belgesellerini bitirdim. Tam anlamıyla harikaydı. Netflix'te monster adlı bir yapımda toplanmış ve her sezon ayrı bir seri katilin hikayesi işleniyor.
Bence insanlar, sırf "korkutucu" olduğu gerekçesiyle bu yapımlardan uzak durarak çok şey kaçırıyorlar. Çünkü asıl korkunç olan filmlerdeki karakterler değil, hayatın kendisi... Bu belgeseller, bir insanın o psikolojiye nasıl ulaştığını, nasıl o hale getirildiğini ve nasıl bir ailede yetiştiğini tek tek gözler önüne seriyor. izlediğim çoğu seri katil belgeselinde karakterlerin motivasyonlarını anlayabildim ve maalesef hepsinin temelinde aile trajedileri yatıyor.
Sinemada filmin her şeyine (senaryosuna, yönetmenliğine, yapımına) tamamen hakim olan, kendi benzersiz imzasını ve "ilginç kafasını" filme yansıtan dahi yönetmenler için kullanılır. Gelecekteki vizyonunu tam olarak karşılar.
