bu arada gocu yanlış hatırlıyorsun zero kola değil sarı kula'ydı, hatta yanımızda ibrahim tatlıses vardı '' hadi prensesleri pezevenklerin ayy yani ejderhanın elinden kurtaralım'' diye arada gazlıyordu bizi.
Kımıldat kendini!
Hep yaşadın hayatını
Hiç düşünmeden geleceği
Kanıtla kendini!
Hareketlerin kim olduğunu belirler
Şansını dene, kazan ya da kaybet
Gör kendini!
Attığın adımlar kim olduğunu belirler
Kendin ve sen - ve gideceğin tek yol budur!
Sars! sars kendini!
Her hareketin kim olduğunu belirler
ve devam eder hikaye...
Yalnız bir kalbin sahibi!
Yalnız bir kalbin sahibi!
Çok çok daha iyidir....
Kırık bir kalbin sahibi olmaktan!
Yalnız bir kalbin sahibi!!!!
Söyle! Riske atmak istemediğini,
Daha önce çok incinmiştin çünkü
izle şimdi!
Gökteki kartalı,
Nasıl da dansediyor tek başına?
Sen! Kaybet kendini!
Hayır, hayır acınmak için değil,
Yalnız olmak için gerçek bir neden yok!
Kendin ol!
Hür iradene bir şans ver!
Başarmayı istemen gerek!
Yalnız bir kalbin sahibi!
Yalnız bir kalbin sahibi!
Çok çok daha iyidir...
Kırık bir kalbin sahibi olmaktan!
Yalnız bir kalbin sahibi!!!!!!!!
Yalnız bir kalbin sahibi...
Kararımın ardından
Çok karıştırdılar kafamı (Yalnız bir kalbin sahibi!)
"iradeni sorgulama asla" dedi aşkım bana
Eninde sonunda gitmek zorundasın
Sıçramadan önce bak etrafa (Yalnız bir kalbin sahibi!)
Hiç mi tereddüt etmedin? hiç, hiç?
Yalnız bir kalbin sahibi!!
Yalnız bir kalbin sahibi!
Yalnız bir kalbin sahibi!
Çok çok daha iyidir...
Kırık bir kalbin sahibi olmaktan!
Yalnız bir kalbin sahibi!!!
Eninde sonunda her netice
Yalnız kalbe karar verecektir (Yalnız bir kalbin sahibi!)
Heyecanlandıracak, hoşnut edecek
Daha iyi bir başlangıç sunacak (Yalnız bir kalbin sahibi!)
Asla kandırma hür iradeni
Asla kandırma hür iradeni (Yalnız bir kalbin sahibi!)
Asla kandırma hür iradeni
Sadece kabullen...
normalde böyle bir insan değildim ama artık çok özgüvensiz ve tedirgin hissediyorum. beni çok fazla heyecanlandıran veya geren basit saçma olaylar var. gün içerisinde yaşanan en küçük olay bile benim anksiyetemi tetikliyor. o gün o kadar modum düşüyor ki yemek yemiyorum , konuşamıyorum, sessizleşiyorum
sadece insan ilişkileri de değil. dış görünüşümü de etkiliyor bu olay; eskisi gibi giyinemiyorum makyaj da yapamıyorum. güzel ve şık giyindiğimde birileri bakınca çok utanıyorumdgkfçxzqş yere yapışacak gibi oluyorum. topuklu ayakkabıyı spor ayakkabıdan daha iyi kullanırdım ama artık onlarla yürüyemiyorum bile.
nolmuş bana böyle be..
sanki growe up'ı tersten geçirmiş gibi hissediyorum. insanlar yaş aldıkça özgüvenleşir ben ise utangaç içine kapanık bir hal alıyorum.
sezon ilerledikçe kafamızdaki soru işaretleri azalır en azından 1-2 gizem çözülür diyoruz ama senaristler gizem üzerine gizem katıyorlar. babaannemin örgü ipine dönüyo düğümlercmnkdcxmjc
en son çıkan sezon diğerlerine nazaran bir tık daha iyiydi fakat sanki sadece görsellik - efektler konusunda özenmişler gibime geldi. tabitha ve ailesinden nefret ediyorum. jade aşkım keşke o salak 'oh no no no' dışında bir cümle bilmeyip yemek yemerken kaşığı ısıran mizofonimi azdıran o işe yaramaz çar'ın reenkarnasyon eşi olmasaydı. aptal senaristler ya.
bu arada benim fikrimce herkes hastahanede uynacak da tüm bunlar bir simülasyon olacakmış gibime geliyor. çünkü gizemler o kadar çok karmakarışık ki nereden tutsak bir yere bağlayamıyoruz. şu an bitsin diye izliyorum resmen.
