inanamıyorum
buraya ne yaptınız
siz kimsiniz
gençliğim
ne oldu buraya
yıkık, dökük harabe korkunç bir eski ev gibi çökmüş, ne kadar üzücü,
bir zamanların en güçlü sözlüğü, ekşi sözlüğün en büyük rakibi. ancak şimdilerde... çözemiyorum önceden buradaki kötü halin bile bi amacı vardı. şimdi tanımlanamayan bir cisim gibi.
buraya ilk üye olduğumda herhalde 14 ya da 15 yaşımdaydım. ekşiyle beraber burayı kullanıyordum.
ilk yazar olduğumda başlığım üstte çıkınca heyecanlanırdım, çocuktum, ilk eksi aldığımda uyuyamamıştım, toplumdan herhalde ayrı düşünüyorum diye korkmuştum. sonradan eksi canavarı oldum tabi de, gene de güzel şeyler yazardım, eğlenirdim, güzel insanlar vardı.
vaziyete bak amk
Allah belanızı versin
ben buradayken 40 yaşında adamlar vardı. şu an muhtelen 55 oldu adam hala karı kız başlıklarına yazıyor aynı adam. dayı antropoza girmişsiniz hepiniz, hala buradasınız. inanması güç.
imzasında üç satırlık şiir, avatarında gifli kurt olan insanların, modemin cızırtısı eşliğinde sabaha kadar "linux mu windows mu" kavgası ettiği dönem.
kimse kimsenin yüzünü bilmezdi ama herkes kimin nasıl yazdığını bilirdi. nick bir kimlikti, itibar yıllarla kazanılırdı, tek bir "kaynak?" sorusuyla koca bir tez çökerdi.
şimdi herkes yüzünü gösteriyor ama kimse kimseyi tanımıyor.
provası olmayan, ama herkesin ezbere oynadığını sandığı bir oyun.
ilk perdede kimse rolünü bilmez. ikinci perdede herkes başkasının rolüne özenir. üçüncü perdede anlaşılır ki seyirci diye bir şey hiç yokmuş, herkes sahnedeymiş ve herkes birbirine bakmaktan kendi repliğini kaçırmış.
en tuhaf yanı da şu: en çok yaşadığımızı sandığımız anları fotoğraflarken, en az yaşıyoruz.
