Son kez mutlu olmakla geçti sanırım. Hayatın benim için bambaşka planları olduğundan habersiz son mutlu huzurlu günler. pek çok güzel anı. Fotoğraf karelerinden bile mutluluk fışkırıyor. Bilseydim daha da doya doya yaşardım. Ama aklımın ucundan geçemeyecek şeyler beni bekliyormuş.
Şimdi ise Bir ihtimale tutunuyorum yaşanılan her kötü şeyi unutmak için bir ihtimale. Eğer olursa olur olmazsa yok olmayı diliyorum dayanamıyorum artık. Önceden sahip olduğum ama sahip olduğumu bile bilmediğim ne önemli şeyler varmış meğer.
Maaşlı bir çalışan için iyi para. Ülkenin durumu ve maaş ortalamasını düşününce iyi değil demek biraz şov olur. Günün sonunda kazanılan ücretin hakkı verilmiyorsa bir manası da kalmıyor. Kazanç tutarı değilde kazanç amacı sanırım mühim olan.
Terk edilmesi gereken erkektir. Karşılıklı beğeni olması önemli elbette. Fiziksel değişimler sebebi ile duygu değişmesini de anlayabilirim. Ama her şeyin bir oluru vardır şart koşulması fazlasıyla garip.
Çok hareketli bir Sosyal hayatı olmayan insanlar için Yalnızlık korkusu sanırım. Hayat dolu insanlar ölümü değil de yaşlanmayı ve bu süreçte yalnız kalmamayı düşünüyor bence.
Dertleri katlamaktır. Anlayacak sanırsınız oysa ki sadece yargılarlar. Ya küçümserler ya dinlemezler ya da kullanırlar. En beklemediğiniz, en kırılgan anınızda öyle bir vurulur ki yüzünüze o derdiniz. Derdiniz mi yoksa içinde bulunduğunuz durum mu canınızı yakıyor anlayamazsınız o an.
Sizi hiç affetmedim. Unutmadım, unutmayacağım. Aynı şeyleri yaşamınızı diledim. Nefes almaktan nefret etmenizi diledim. Çok sık bunları diledim. Dilediklerim hiç olmaz biliyorum ama ufacık bir kötü enerji bile size belki ulaşır diye diledim. Biliyorum bilerek yapmadınız biliyorum çoktan unuttunuz. Biliyorum hiçbir önemi yok ama yine de diledim. Ben hiçbir şeyi yoluna koyamadım. Kabuslarım oldu unutamadım.
Sizin için çok küçük meseleler ama bazı insanların travmaları. Hiç bilmediğiniz anlamadığınız şeyler çok farklı nedenlere dayanıyor olabilir. O kadar basit değil bazı meseleler. Ne olursa olsun ben affetmedim sözlük. Kimse bunun farkında bile değil ama affetmedim işte.
Bazen diyorum ki bir insan hiç mi olmaz ? Ben hiç olmayanlardanım. Ne verilirse elime eğreti durur. Yok bir yeteneğim, çok düşündüm yok işte. Şunu yapsam süper yapardım dediğim hiçbir şey yok. Sevdiğim pek bir şey de yok. Zorladıklarım var sadece bir takım zorlamalar.
Son gelen mesaj ya da farketmez her gelen mesaj, hepsi ama hepsi gelmesini hiç istemediğim mesajlar.. yüzlerini görmek istemediğim insanlar. öyle bir dönem. Şu dönem geçsin telefon numaramı her şeyimi değiştirmek istiyorum. Yaşadığım şehri her şeyi. o kadar bıktım kendim olmaktan.
Slav kadınlarının güzeli çok güzel ama fiziksel güzellik oranları sanıldığı kadar yüksek değil bence. Onları asıl güzelleştiren şey farkındalıkları. Her ortamdalar hiç kısıtlanmamışlar. Farkındalıkları ve eğitim düzeyleri yüksek. Ee haliyle çiçekler açıyorlar. Çok bakımlılar, şıkır şıkırlar. Toplumsal eşitsizlik ve değersizlik hissiyle büyümüş bir kadınla aynı olabilir mi ? Değil tabii.
Kendi ırkımızı bu kadar yerme hevesi nereden geliyor anlamıyorum. Bunun bir de şey versiyonu var yabancı sanıldığında mutlu olanları. Ya da yurtdışında Türk olduğunu anlayınca bozulanları. Çok garip kafalar. Farklı kültürdeki insanların daha farklı ve daha güzel gelmesini anlayabilirim ama bu beğeniyi dile getirirken kendi ırkını aşağılama kısmı beni şaşkına çeviren.
Çok şey başardım ama en temel şeyi; mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşamayı başaramadım. O yüzden diğerlerinin bir önemi kalmadı. Bu kadar kendimi tüketeceğime daha başarısız ama daha mutlu olsaydım keşke.
inanılmaz sinir bozucu bir şey. Siz kimsiniz ne derece önemli işleriniz var da görüldü atıyorsunuz. Tanıdığım birisi yaparsa bir daha mesaj atmam. Ama iş yerinde çok uğruyorum bu duruma ona yapacak bir şeyim kalmıyor sadece çok pis kuruluyorum.
Hiçbir yakın arkadaşımla artık görüşmüyorum. Bilmiyorum belki sorun bendedir. Çünkü onlar yazmadan hiç yazmadım, konuşmadım. Mümkünse buluşmadım. Kabuğuma çekildim. Ne zaman görüşsek pişman oldum. Tahammül edemedim. Kısacası çok alıştım yalnızlığa. Enerjim yoktu hiç onlar bunu kişisel algıladı. Tükendiğimi kimse görmedi. Görsünler diye de bir beklentim yoktu tabii. Zor durumda olsalar yine de giderdim ama hayatlarında her şey yolundaydı. Ee dışarıdan benimde öyleydi.
Öldün mü mesajı aldım bir gün birisinden çok uzun aradan sonra. Cevap verdim esprili bir şekilde ama trip atmayı tercih etti. Kimsenin nazını çekemeyecek kadar yorgundum bunu göremedi.
Sonra başka birisiyle son görüşmemizde anladım ki sadece kendisini düşünüyordu. O kadar bencilce yaklaşıyordu ki olaylara. Belki hep böyleydi ama bana ancak o an dank etti. Ne bileyim sözlük çok bunaldım samimiyetsizliklerden. Onunla da bir daha ben görüşmem. Yazsa cevap vermem öyle bir durum.
Hala ara ara beni arayanları var. Ama bir şeyler eksik. Biliyorum sorun bende. Ama istemiyorum işte. Görüşmek, konuşmak, buluşmak..
Değişiyoruz sanırım zamanla ortak noktalar çok hızlı tükeniyor.
En hızlı etki için yeşil kabak çorbası. Kabak, dereotu, bir takım yeşillikler artık ne isterseniz. Haşlayıp bızlatıyoruz. Bol limon Biraz da zeytinyağı. Çok hızlı kilo verdirten bir yöntem akşam yemeklerini bir kaç gün bununla geçiriyorsunuz. Herkesin bünyesi çok farklı tabii zorlayan yapmasın. Çok çok hızı kilo veriyorsunuz. tabi bu acil verilmesi gereken 3 -4 kilo için. Ödem attığınız için çok hızlı ödem kaynaklı kilolar gitmiş oluyor. Yarım beden farkediyor bu yöntem.
