Bu başlık fazlasıyla hüzün icerir.
Çok seneler öncesi, deli gibi aşık olduğum adamla 4 ay içinde evlenme kararı alacak kadar gözüm kör olmuştu .
Elbette her şeyine evet diyor tavizin dibini sıyıriyorum. Kiralık gelinlik bakiyirum kızlarla. Hayalim straplez ve kolları dantelli olmasıydı... Çarşaflı bir aileye gelin olduğum beton gibi çarptı suratıma. Eski eşim kesinlikle kalın Bir cepken olmadan kabul etmeyecegini dile getirdi ve "ben "tarafından anında onaylandi. Neden çünkü dediklerini yaparsam sevilecektim. Kendini öyle kodlamisti eski eşim. Şimdi düşünüyorum da nasıl mutlu olabilmişim o baski ve manipülasyonlar yığını içinde. Sokak arası kina, belediye nikahi... 8 yıl, 3 çocuk... Aldatmaya teşebbüs ve neticede yine tavizler verilerek anlaşmalı boşanma.
Elhamdülillah verdiğim en doğru karar.
Şimdi tesettürlü, orta yas üstü, finansal özgürlüğü olan biriyim. Sorsan hâlâ icimde dantelli kolları olan straplez gelinlik hayali kaldı be sözlük...
itiraf gelsin...
Esimden ayrılmış, ilişki anlamında kendimi kapatmıştım ki; 9 yil sonra ilk kez biriyle bulusmaya karar verdim.
Marmaray duraginda bir yere aracimi çektim bekliyorum yanimda çiçekçi kadın ve cok guzel papatyalar...
"gelen eşek değil ya bana alir" iç sesime rağmen dayanamadım aldim bir buket.
Neyse bizim arkadaş telefonda sohbete dalıp durağı kaçırdı, bir de öyle bekledim...
Eşek olacak ki dibindeki bir buket çiçekten bir dal bile almak aklina gelmedi.
Yemek ısmarladım.
Sohbet etmeye çalıştık.
Sonra onu yine durağa bıraktım, çiçeği annesine hediye ettim. bir daha görüşmedik sözlük.
Yok olmayınca olmuyor. (Zira olmasındi o)
Hıçkırık hüngür...
Lisedeyim. Yazlari çalışıyorum, yoksul bir ailenin kiziyim. O andaki en mutlu anımi hatirliyorum da aksamlari fabrika arasindaki çimenliklerde kankamla cekirdek citleyip gun batimina nazir kaynatmak. O yillardaki calismanin sayesinde eyt oldum ve bugun "yaşlılık aylığı " basvuruya hak kazandim. Ne bir sinema, ne bir tatil ne bir eglence... haftanin 3 gunu ayni kiyafetimi tişört pantolon kombin ederek ise giderdim.
Okurken en kucuk tatli mutlulugumdu.
Simdi ise, can kirigim.
Evliyken cuma gunu çocukları okul çıkışı pide alıp, parka giderdik eve girmeden.
Buromun karsisinda cocuk parki var. Her cuma gunu çocuklarıyla cuma gunu parka giden annelere imrenek, kiskanarak ve hatta ağlayarak bakarim.
Sene 2002 üniversiteden yeni mezun olmus, sudan cikmis deniz anasi misali karada is ariyorum. O zamanlar internet kafeden mail ve formlarla firmalara basvuru yapiyorum. Bir donus yok. Baktim ozguven tukeniyor, aldim elime 3-5 tane cv fotokopimi sokak sokak serbest muhasebeci, mali misavirleri geziyorum bizzat başvuru yapiyorum, son girdigim mali musavir ucretsiz deneyim hakki vermek icin işe aldi beni. Hakkini yemeyeyim her turlu deneyim, tecrube ve katakulli isleri ogretti musavir. Simdi aklima geliyor da oglenleri isler rahatladiginda hadi gelin tavla oynamaya gidelim diyip, kafeye giderdik. Alem adamdi zaar.
5 ay filan ucretsiz çalıştım orada. Hic gocunmadim sabah aksam saatinde gittim. Para pesinden de kosmamisim diyorum o yaslarda. parasızlıktan olecem halbu ki. O yaştaki olgunluguma hayranim. Simdi mevki ve ekonomik olarak cok iyi bir konumdayim hamdolsun.
Oyle bir entry iste bu da boyle...
Kizima okudugum tepedeki büyük mavi sey masal kitabi...
Cok sansli bir nesil bizim cocular bu yönde. Ilgili ve ekonomik özgürlüğü olan bir anneye sahipse hele o kadar cok erken tanisiyorlar ki kitaplarla. Kizim 5 yasinda ve şimdiye kadar 300 un üstünde masal & hikaye kitabı okumusumdur. Bıkmadan sıkılmadan, her gece bir yenisini okutur bana.
Benim annem biraz farklidir cogu anneden. O kusaktaki birçok anneye gore iyi bir egitimi olmasina karşın, sorumluluğunun yemek ve temizlikten ibaret olduğunu düşündüğünden olsa gerek, pek ilgilenmez ruhumuzla, duygularimizla. Empatiden uzak bir dunya insa etmiş kendine. annemi anlamak icin cok caba sarfettim, başardığım söylenemez.
Annem gibi anne olmayayim diye cok kitap okurum yavrularima.
Emir dagi türküsü ile keşfettiğim mukemmel bir sanatçı. Trt muzik kanalinda umut sulunoglu ile zamane programini icra ediyorlar.
Malum deprem sebebi ile huzun türküleri yer alan programi yayınlanıyor şuan. Babamla karşılıklı gözyaşımızi tutamadik.
Ekşi sözlükte cicegi burnunda bir yazarim. Zamaninda cok elestirdigim sozluk engellenince kiymetini anladim. "Her arayan bulamaz, ancak bulanlar hep arayanlardir" sozu geldi aklima. Sözlükte sacma yazilar yer alsa da en yalin ve genis bakisli yazilari orada buluyordum.
Sahi cahilligimden soruyorum: mekşisozluk diye bir site adiyla ayni alt yapıyı kursak kullanabiliyor muyuz?
(bkz: Meltem banko) basliklari gibi bir alternatif site düşündüm kendimce.
Elbette vazgecmek degil bu. Vazgecersek kaybederiz.
Bu igrenc otesi baslik nasil acilir. Nasil bir akıl tutulmasi. Ekşi sozluk deprem yasamista bizler depremzede olarak uludaga sığınmış gibi hissediyorum. Kendimizi ifade edecek, ifade edilen dogrulari okumak uzere geldigim sözlükteki baslik bu olmamalı. Ne olursunuz artık bir nebze ilim ruhunu yakalasin sozluklerimiz. Saglicakla kalin.
Bazen insan saniyor ki saglam bir yere yerlesince depremden kurtuluyorsun. Halbu ki okula giden yavrumuz, devlet kurumlarina giden bizler, riskli bir binada oturan akrabaya ziyarete giden sevdiklerimiz, yolda aracla giderken herkes tehlike altinda.
Öncelikle ekşi sozlugun kısıtlanması bu zamanda yapilacak en yanlis davranis. Sorunlar neden konuşularak cozulmuyor. Ki bu mecralar sadece düşüncelerin yer aldigi bir platform. Umarim hatadan dönülür.
Not: sevgili Uludağ sözlük senden kocaman bir ozur diliyorum. Ekside caylak iken sen beni hemen yazar olarak bagrina bastin, en amatör entrylerime sen gogus gerdin, uzun zaman yazmasam da dogum günümü animsayip kutlamaktan vazgecmedin. . Sonraları eksi sözlükte yazar olunca sende yazmamaya, eskisi kadar aktif olmamaya basladim. Hatta Tweeter muptelasi olup ciktim. Simdi eksi sozluge destek icin bile sana geldim. Iyi ki varsin uludag sozluk. Guvenli limanim benim.
Soz veriyorum yakinda yazacam sana da. O kadar cok sey var ki anlatacak....
Esin aldatmasından şüphe edilir.
Bir kaç hafta geçer.
Itiraf gelir.
Mideye kocaman bir yumruk iner ve hep orada kalır. Istah gider.
2 aylik emen bebegin sutu gelmez olur. Yüreği en çokta bu acıtır.
Edit...
O mahluktan bosanilir.
Her iki taraf da kaybeder.
Dosya kapanır.
Esiniz sizi boşanmayla veya aldatmakla tehdit ediyorsa uzatmaları oynuyorsunuz demektir. zaten minareyi çalmış, kılıf için de bahane ariyordur. Tecrubeyle sabittir.
Yalcin ergir'in Basit yaşayacaksın siirini animsatir.
Basit yaşayacaksın. Basit.
Mesela susayınca su içecek kadar basit...
Dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.
Tek düğmesi olacak elindeki cihazin;
tek bir düğme, tek bir cümle gibi...
Sevince lafı dolandırmadan soylediğin
'seni seviyorum' gibi.
Basit bir öpücük yetecek sana...
Basit, sıcak bir öpücük; ve o opücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin.
O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını, öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.
Kabak çekirdeği verecek sana rakamların veremediği mutluluğu.
El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak en değerli kağıdın -hep yanında taşıdığın, atmaya kıyamadığın.
iki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
Kısacık olacak uyanman, ve yola çıkman arasında geçen süre;
Kısacık olacak sıcacık kollara dolanman ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.
Kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;
bakışların bile anlatabilecek kendini.
Beklentilerin de basit olacak: Kaf Dağı'nın önünde bekleyecek mutluluklar.
Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını; ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana en ucuz aşk romanını.
Pankreasının sağlığına dua edeceksin
kapatırken gözlerini.
Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.
Bir kaşarlı tost olacak aradığın nasıl oturacağını bilemediğin sofrada, parmakların en kıymetli çatalın.
Yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık
denklemleri.
iskender'in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.
Bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana
kontrplak bir gitarda doğru basılmış bir 'fa diyez'in mutluluğunu.
Makyajı ilk 'a' sına kadar bilmen yetecek.
Temizlik kokacak en pahalı parfümün.
'Bilmiyorum' diyebileceksin bilmediğinde ve cok normal olacak 'onu da' bilemeyişin.
Tek dereden su getirmen yetecek, bir 'istemiyorum' diyebilmeye, ne durduğu farketmeyecek abanın altında.
Saatin, sadece saati gosterecek, telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın,
Küçük bir not defteri olacak 'bilgini' en hızlı 'sayan'.
Basit yaşayacaksın, basit.
Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi basit...
Bir kişilik bozukluğu. Cağımızda çokça rastlanırsa da klinik vakalar dışındakiler yakıştırma ya da hakaret çerçevesini asmaz. Gelin görün ki tedavisi olmayan bu rahatsızlığı genlerinde taşıyan biriyle yaşam sürdürmek zorunda kalan biri mazoşist oluyor bu denklemde.
Hanı bir söz var ya -eşin akilliysa mutlu, deliyse filozof olursun- evet tecrubeyle onayliyorum. 4 kitap okudum şimdilik narsizm üzerine ve en büyük kazanımım kendimi yeniden tanımak oldu. Narsit bir insani törpülemek yerine onun keskin taraflarından pah kırarak kendinizi koruyun ve yuceltin.
Kızımın her resmine konu olmak, giydiğim her kıyafeti büyüdüğünde ona vermeye dair söz vermek(hatta tüm takılar dahil), onun en sevdiği arkadaşı olmak ve en güzeli büyüdüğünde meslek olarak anne olacağını söylemesi ömrümün en güzel anlarıdır bir anne olarak...
Olmuyor hic biri onun yerini tutmuyor (cacharel noa bile) en kisa zamanda para biriktirip alicam kendisini. Orjinal 100ml 360tl'nin ustunde nasil bir fiyattir bu!
