rüyada gördüm. önce kendi halinde masum masum doğasında takılan masum ve sevimli bir ceylanı sürekli takip eden bir sırtlan var.
Bu sırtlan, o ceylanın en masum ve savunmasız anında harekete geçerek parçalamaya çalışıyor fakak nafile.
ceylana gücü yetemeyen sırtlan, diğer aç sırtlan ve çakal dostlarından yardım istiyor. Çok geçmeden diğer sırtlan ve çakallar da o masum çeylanı parçalayıp yemek için geliyorlar. kimisi boynuna saldırıyor, kimsi bacaklarından tutup yerken o masum ceylan acılar içinde kıvranıyor ve ölüyor.
sabah olup, kokuyu alan diğer leş yiyiciler de o masum ceylandan kalan parçaları yiyerek neşesini buluyorlar.
allam kabus gibi rüyaydı.
herkes neden bu kadar ciddi? sakın bana dertliyiz, kaygılarımız var, hayat şöyle böyle demeyin. çünkü içinizden en dertli olan bir yazarın bile burada ne kadar komik şeyler yazdığını biliyorum. gerçi onun tarzı oydu ama o artık yok, gelmiyor. içinizden birisi de komik olabilir mi lütfen diyeceğim ama, kendini zeki zanneden sivri kafalı at osuruğunun biri güya laf koyacak kişiliksiz kıytırık piç. bunu yapabilecek olanın da kişiliği oturmuş olması lazım ki bunların aklı şeyinde ergenler olduğunu pekala biliyoruz.
işte birisi de çıkıp, cart curt demesin diye yukarıda onca yazmak zorunda kalıyoruz. istediğimiz tek şey komik bir yazardı, dert buydu.
