duygularımı ifade etmem gerekirse kısaca şunu diyebilirim: bu ne lan dünün aynısı.
daha yaşlandık, biraz daha kilo alıp biraz daha çirkinleştik. bir şeylere geç kalmışlık duygusu ağır basmaya çoktan başladı hatta perçinlendi bile.
tutamıyoruz zamanı...
hala hayatta bir amacım yok. kendisini amaç edindiğim şeylerden bir bir vazgeçtim
en azından major şeylerde yok.
devamlı yaşlılığımı düşünüyorum. muhtemelen yalnız yaşlanıp yalnız öleceğim.
birikim yapmaya çalışıyorum. kriptodan çok ağır darbe yedim. yalan yok. en az 30 bin dolar kaybettim sanırım. bu beni çok etkiledi. keşke hiç girmeseydim. kimse bilmiyor bir ben bir Allah.
mevcut birikimimle altına geçtim. o da baya düştü. elimde sadece 58 bin dolar kadar bir para kaldı.
9 senedir çalışıyorum. resmen yarısını çöpe attım. yazık oldu. önüme bakmaya, moralmen toparlanmaya çalışıyorum.
onun dışında hala çok tembelim. gönül işleri çoktan rafa kalktı. arabam yok evim yok. annemin evinde kalıp evden işe işten eve gidiyorum. kocaman bir ergen gibiyim. ama saçlarımda beyazlarım var. bir de göbeğim ve şişmanlamış bir yüzüm.
yaz gelmiş. gelsin. tatil mi? haketmiyorum ki.. klimanın altında oturuyorum. tatil işte. oh mis.
çok günahım var. Allah affeder mi acaba?
geçen sene bu zamanlar aile hekimiydim. bir de çok pis gezdik lan geçen sene. 20 ülkeye hızlandırılmış şekilde gittik. yorucuydu, bazen sıkıcıydı ama iyi tecrübe oldu.
bu sene plan yok.
zaten izin de yok. çünkü özel sektöre geçtim ve ilk sene izin yokmuş.
o değil de oğlum her gün 3 saatim metrolarda falan geçiyor. inanılmaz saçmaladım. işyeri hekimliği yapıyorum. kamudan istifa ettim. sanırım ondan da pişman oldum.
bir de gitar çalmak artık çok saçma geliyor. önceden havalı gelirdi. şimdi herkes çalıyor. benden de iyiler.
hala ergen gibi günde 5 saat müzik dinliyorum.
kısaca şunu söyleyebilirim. son 15 senem boşa gitti. 18 yaşa dönmeyi çok isterdim.
yaptığım her şey boş geliyor, elimi attığım her şey kuruyor. bir şey havalı geliyor. ben yapıyorum. artık manasız ve saçma geliyor. psikolojim bu şeklde.
