hepimizde ama hepimizde bir parça dahi olsa olan kişilik bozukluğudur.
kapitalizm sadece ceplerimize saldırmaz, evet. aynı zamanda kimliklerimize, kişiliklerimize, cinselliğimize, cnsiyetimize, inancımıza, düşlerimize ve açıkcası bizi biz yapan her şeye, inanılmaz bir saldırı gerçekleştirir. hiç ara vermeden hem de, her sabah günün ilk eşıkları ile başlar saldırılarına.
o kadar yoğun, o kadar sinsice saldırır ki, ryalarımızı bile ele geçirir. bu durum, yani bizi biz yapan bizi insan yapan her anımızın kapitalizm tarafından bunca kontrol altında olma hali, farkında olmasak dahi, kişiliklerimizde yıpranma, değişme ve bozılma gösterir.
zevklerimiz, algımız tamamen kapitalizm tarafından belirlenir, bizi olmadığımız bir biz haline, hiç çaktırmadan getirir.
bize ait güzellik algısını alt üst edebilecek güçte, her alandan pompalanan ve yutturulan bir algıdır.
genelde kadın bedeni kullanılarak yutturuluyor bu algı bize.
reklamlarda, dizilerde, filmlerde, tiyatroda hatta hep bu algının doğurduğu güzel kadınlar salınıyor.
yaptığı iş, sanat ve zanaat ikinci plana düşüyor direkt olarak.
saçımızın rengini, kaşımızın rengini değil salt, kıçımızın ebatını bile kapitalizm belirliyor artık.
kime nasıl bakacağımızı, kime ne diyeceğimizi kodluyor her gün, her gün ve yeniden. en baştan.
kendimize ait reflekslerimiz, kokumuz, görüntümüz, anlamımız hayatın bir kenarına itilirken, kapitalizm tarafından tanımlanmış güzellik hayatımızın tam ortasına giriş yapıyor.
sokakta yürürken herkesin dikkatini çeken o müthiş güzel kadınlar her yerdeler. kafamızı nereye çevirsek, aynı tip giyinmiş, aynı tip saçlara sahip, aynı renk saçlar, aynı şekil makyaj her şey gitgide aynılaşıyor.
her şeyin bir kokusu var şu hayatta. denizin, tuzun, balığın ve yoksulluğun. ve yaşamın ve de en çok ölümün kokusu. işte o kokuyu burnunun direğini sızlatacak şekilde hisseden birinin herhangi bir gece içindeki söylemidir.
bu gece, ölümü kokluyorum ben. yaşama inat. inadına yaşamak derdi şimdi o olsa. ben ise ona inat ölümü kokluyorum. ölümün kanlı, barutsu kokusu burnumun direğini sızlatmakta.
bu gece, nereye kaçarsam kaçayım, tüm yollar ona çıkmakta. zaten kaçacak başka bir deliğim yok şu hayatta. tüm var oluş zırvalarını, zırvalarını var oluşun, kaldırıyorum rafa. bugün, yok oluşun o müthiş kokusunu özgür bırakıyorum.
kadın cinsinin, rekabet içinde olduğu düşünülecek olursa yerinde bir korkudur.
kadının bebekliğinden itibaren seçilme dürtüsü ile büyütüldüğünden bahsetmiştik, kadın bir erkek tarafından beğenilmek, seçilmek ve tercih edilmek zorunda hemcinsleri ile yarış halindedir. bu durum kadının içsel ve farkında olmadığı bir kötü niyet sahibi olmasına neden olur. çünkü bir erkek tarafından tercih edilecek olması kendisinin eksik cins olduğu gerçeğini unutturacaktır ona. bu uğurda her türlü planı yapar ve savaş malzemelerini hazır eder.
oysaki kavranması gereken, kadının kadınlarla yarıştırılma halinin dahi erkek egemen bir düşüncenin hakimiyetinden doğduğu gerçeğidir.
aslolan ve izlenmesi gereken yol, tercih edilen olmak için çabalamak ve bu uğurda kendini olmadık şekillere sokmak değil, erkek ile eşit bir cins olduğunu kabul etmektir.
resmi ideolojinin çizdiği namus sınırları ile tarif edilmiş ve nedense kadına kilitlenmiş bir namus anlayışının sorgusuz sualsiz kabul edildiği bünyelerde (kadın ya da erkek fark etmez.) sorumluluk, itaat ettirme, özgürlük alanını kısıtlama gibi yan etkileri olan ve bir çok kadının kabul ettiği bir konumdur.
kadınlar doğrukları andan itibaren ötekidir. asla var olamayacakları bir cins'e eşit olmayacaklarını bildiklernden o'nun yani erkeğin dünyasında var olma çabası vereceklerdir. ama bu var olma çabasının sınırları da kendinden çok evvel, tarihn mülkiyet ile başladığı o lanetli zamanlarında çizilmiştir.
kadın dedik.. bebekliğinden itibaren tek bir şeye şartlanır ebeveynleri tarafından. bir erkek tarafından seçilme, evlenme, anne olma..
ancak evlilik hali gerçekleştiğinde babanın boynunda yük olmayacaktır kadının namusu. çünkü baba tarafından evlendiği erkeğe zimmetlenir kadındaki namus.
evlenilen adamın sırtına büyük bir yük olmasının yanı sıra bu namus denilen meretin, ayrıca erkeğin iktidarını da koyulaştırdığı bir gerçektir.
kadın evendiği gün itibari ile evlendiği adamın namusu'dur. böylece erkeğin iktidarını kabul etmiş ve ona boyun eğmiştir. bu durum erkek için gurur okşayıcıdır.
artık o kadının namusunun bekçiliğini üstlenmiştir. o'nun soy adını taşıdığı sürece, onun kuralları içinde yaşayacak ve onun sözünden çıkmayacaktır. aksi bir durum namussuzluk olarak nitelendirilecek ve cezası görülecektir. bu kimi bölgelerde cinayete kadar varan bir cezalandırma halidir.
oysaki kadın ve kadına biçilen namus zırvası, salt kadının kendi ellerinde olmalıdır. kadın kendi namusunun tek sahibi olduğunun farkına vardığı ve birilernn çizdiği namus sınırları içine kendni hapsetmediği gün gerçek anlamda özgürleşecektr.
anadilde eğitim almak isteyenlere, anadilde eğitimin ülkenin bölünmez bütünlüğüne saldırı olduğunu savunan geri kafalılarca sorulan sorudur.
- anadilde eğitim istiyoruz.
- sizin anadiliniz mi var lan?
- e kürtçe bizim anadilimiz.
- oğlum kürt dediğin dağda kalmış türklerin karda yürürken çıkarttıkları kart kurt sesidir lan.
- abi bu noktayı geçmiştik biz ya.
anadilinde eğitim almak isteyenlere, resmi ideolojinin batağına saplanmışlarca yöneltilen sorudur.
neden anadilde eğitim peki? çünkü;
* yazın denilen şey, salt okullarda okutulan kitaplardan ibaret değildir. kişinin kendi toplumsal tarihini öğrenebilmesi için, kendi halkının dilinde yazılmış olan yazınları da okuyabilmesi gerekir. ancak anadilde eğitim almadığı ve üzerinde yaşadığı topraklarda geçerli olan anayasa'nın emrettiği dilde eğitim aldığında geçmişine yabancılaşır. geçmişine yabancılaşan bir halkın ve kişilerin geleceği sakatlanır.
yani, asimile olmamak ve geçmişine sahip çıkması için kişinin anadilde eğitim alması şarttır.
ayrıca, evinde konuşulan kendi öz dili ile okuduğu okulda konuşulan dil arasındaki fark nedeni ile, okul çağındaki çocuk etkilenecek ve hangi dile ait olduğunu yadsıyacaktır. annesi türkçe bilmeyen bir çocuğun anadilde eğitim alması her şeyden önce annesi ile bağ kurmasını sağlayacaktır.
üstelik anadilde eğitim demek, anasayanın konuşulmasını emrettiği dil'i öğrenmemek demek değildir. yani okullarda her anayasada geçen anadil de öğretilecektir. böylece kişi gem içinde yaşadığı toplumun geneli ile hem de ait olduğu toplum ile bağ kurabilecek ve köprü oluşturabilecektir.
peki neden anadilde eğitimden korkuyoruz? milliyetçi ve ulusalcı bakış açısına göre anadilde eğitim, ülkenin birlik ve bütünlüğüne bölücü bir saldırı olarak algılanmaktadır. oysaki asıl bölücü saldırı, kişiyi kendi anadiline yabancılaştırıp asimile etmeye çalışmaktan başka bir şey değildir.
insanların kendi kültür ve geleneklerini, kendi dil ve dini inançlarını yaşayıp, yaşatma çabası ülkenin bölünmez bütünlüğüne bir saldırı değil aksine, ülkenin zengileşmesine (dil vs olarak) katkıdır.
efendim yeni başlayanların bile anlayabileceği şekilde anlatmasından mütevellit ve gajo kişisiinin kendisini sevmesinden ötürü (bkz: dimitrov) yoldaşa danışıyoruz.
gajo: dimi'ciğim şu andavallara anlayacakları dilden faşizmi anlatır mısın tatlım?
dimi: iki gözüm gajom ne demek, sen istersin de anlatmma mı?
çocuklaaar, faşizm; finans kapital'in en gerici, en şovenist ve en emperyalist öğelerinin açık terörist diktatörlüğüdür.
hemen clara zetkinin yanına varıyorum ve o'na soruyorum.
c-z: amed'den getirttim, menengiç kahvesi. hmm.. tamam faşizm demiştin değil mi?
çocuklaaar, faşizm; işçi sınıfının iktidarı almayı beceremediği için çekmek zorunda olduğu bir cezadır. gajo: teşekkürler clara.
şimdi buradan yola çıkar isek; faşizm ve faşizm tehlikesi ancak onların döl yatağı olan kapitalizmin mezarında kesin olarak ortadan kaldırılabilir. bu nedenle faşizme karşı mücadele finans kapitalin iktidarı sayesinde ayakta duran burjuva toplumuna karşı bir mücadele olmak zorundadır.
faşizm, proletarya hareketinin iktidarı almayı başaramadığı için çemek zorunda kaldığı bir ceza ise, onun bütün meşum sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılması ancak proletaryanın bu hedefe ulaşması sayesinde sağlanabilir. *
sözlükteki solcu arkadaşların girilerinde de görülebileceği gibi, bdp ile ilgili her konuda bdp'nin milliyetçi ulusalcı bıdı bıdı olduğunu söyleyerek, bdp'ye solculuk dersi vermeye çalışırlar.
oyskai bunu yapıyor olmak bile, kürt halkına, kürt hareketine hakarettir. çünkü en iyi ben bilirimci, en iyisini ben yaparımcı, en devrimci benimci bir anlayış ilişki içinde olduğu diğer bütün hareketler üzerinde tahakküm uygulama eğilimi gösterir.
ancak türk solu çevresinin yapacağı bir şeydir. ama türkiye solu pkk'ye terörist yaftalamasına girmez. ve pekaka demez pekeke der.
çünkü türkiye solu terör kelimesini evrensel anlamı ile algılar. terörün evrensel tanımı ülkemizde terörist ilan edilen bir çok örgütün terörist olmadığı gerçeğine çıkarır bizi..
valla, baştan aşağı abuk br yaklaşımdır. kürtler neden reklama ihtiyaç duysun ki? varlıklarının kabulü için onlarca yıldır mücadele eden ve mücadelelerin meyvesini bir şekilde toplayan varlıklarının halk arasında kabulünü dahi bu mücadeleye borçlu olan bir halktan söz ediyoruz. o nedenle boykot kararının nasıl bir reklam olduğunu anlayamıyorum.
bu ideolojik, politik bir duruştur reklam ile yakından uzaktan alakası yoktur ayrıca kürt hareketinin reklama da ihtiyacı yoktur.
şimdi reklamlar:
kürt halkı, güzeldir, iyidir hoştur, onları seviniz...
kürt halkı vardıııııırrrrr, kürt halkıııı vaaaarrrrdddıııırrrr!!! (fon müziği)
boykot kararı kürtlerin birilerini sattığı anlamına gelmez. keza, o birileri bugüne kadar kürtleri her defasında yeterince satmamış mıdır? ama bu bir sidik yarışı olmadığından konuyu bu kadar sakat bir yerden tartışmayacağım hayır.
kürtler referandum da kimseyi satmamıştır. en baştan beri kararları boykottur. önce hayır diyeceğiz deyip, hayır diyecek diğer kurumlar ile bir platform oluşturup ardından vaz geçtik boykot diyeceğiz dememiş, ilk günden beri referandum tartışmalarında anayasa referandumunu boykot edeceklerini bildirmişlerdir. bu nedenle ortada bir satış yoktur.
ilk gün kararlarının arkasında durmuşlardır.
ha sen boykot kararlarını yanlış bulursun eleştirirsin vs. ama bu kürtler bizi sattı zırvasına sapmamak lazım.
türkiye sosyalistleri tarafından defalarca satılmış, ötekileştirilmiş bir kürt hareketi var karşımızda. kimse kimseyi satmadı hacu, rahat ol sen.
efendim yeni anayasamızda verilmiş bir haktır. herkes rahatlayabilir, ülkemiz artık salt bu madde'nin varlığı ile daha özgür ve daha demkratik bir ülkedir.
çünkü ülkemizin en önemli sorunu kapalı kızların okuyamama sorunudur. okula alınmama sorunudur.
komik misiniz lan? türban ile okula giremeyen bu ablalar dışında, eğitimin paralı hale gelmesine, eğitime ayrılan bütçeye, içinin boşaltılmasına dair tek kelam etmeyen bir anayasamız var. dün de vardı bugün de var. yani anayasa türbanlıları okula sokarak ülke'nin eğitim sorununa dair tek bir çözüm getirmiş değil.
efendim, kürtlerin kendilerini yok sayması değildir, yeni anayasa'yı boykot etmeleri. kendilerinin varlığını kabul etmeyen bir devlet anlayışına tepkileridir sadece.
çünkü devlet onlara demektedir ki, bugüne kadar olan hiç bir anayasada varlığınızı kabul etmedik bu anayasada da varlığınızı kabul etmiyoruz. bunun üzerine kürtler de gayet anlaşılır olan boykot kararını almış ve kendilerini kabul etmeyenlere gereken cevabı vermişlerdir.
siz bizim varlığımızı görmezden geliyorsanız biz de sizin anayasanızı görmezden geliyoruz. bu tutum kürtlerin kendi varlıklarını yok saymaları anlamna gelmez. bir halkın yok sayılmaya dair gayet yerinde tepkisidir.
