Yıllar önce maruz kaldığım uyku uyutmayan soğuklarla başa çıkmayı öğrenmiştim. Kara kışın ayazın ortasında tişört giyerek, soğuk duş alarak, nefes kontrolu yaparak zor yoldan da olsa bi nevi bağışıklık kazandım. Tabi deli diyenlerde oldu ama gerçek şu ki hayatta kalma içgüdüleriyle yaşamak, aptalca ölmekten iyidir.
Not: Bahsettiğim süreçte parmaklarımı bükemeyecek kadar zorlayan raynoud fenomeni ile başladı herşey.
Alıştıra alıştıra insan ırkına varlıği işlenen bu varlıklar, tamamen açıklandığı ve normalize edildiği takdirde insanlar bir süre inanmayacak, bu programın da kurbanı olan yaapy zekayı suçlayacaktır. Halbuki her şey plan dahilinde.
insan beyni, haberinin olmadığı ya da varlığına şahitliik etmediği herhangi bir bileşim ya da tekillikleri yok olarak kabul eder. Mevcudiyetine kanaat getirdiği durumlar spesifik algıyı olu kabul başlar.
inanılmaz acı verici çaresiz bir zehirlenmedir. Kusmaya başlar, öğürerek vücudunuza oksijen almaya çalışırsınız. Bir yerden sonra kusacak bir şey kalmayınca sadece kıvranarak bilinç kaybıyla mücadele edersiniz. Tuhaf bir deneyim.
""Uzun bir yazı olacak""
Bizim büyümek ve ölmek olarak tabir ettiğimiz yaşam döngüsünde en ufak mikroorganizmadan en büyük (?) canlılara kadar her şeyin yapısı, yaşam süresince baştan aşağı değişime uğruyor. Genetik mutasyon diyebiliriz buna.
Konuyu nesli tükenen canlılar ve nesiller üzerine aktarırsak, bilinmeyen bir başlangıçtan süregelen bu mutasyonlar sonucu aslında nesil tükenmesi kavramı, bilinegelmiş nesillerin farklılaşması yani evrimleşmesi olarak farklı türleri doğuruyor.
Uzaylı, insan, böcek, kuş... Hepimiz aslında devam eden bir evrim sürecinin parçalarıyız ve şu an yaşadığımız gezegene dair hiç bir şey bilmiyoruz neredeyse.
Bu bilinmezliğin en başı neresi? Ne zamandan beri evriliyoruz? Tanrı kavramı?
Farklı gezegenlerde yaşam var mı sorusunun kalkmış olması lazım artık çünkü olmama ihtimali yok denecek kadar az.
Göçmek ve göçebelik evrimin bir süreci olduğuna göre şu an dünyada yaşayan insanlara uçuk gibi gelen şeyler bundan çok uzun geçmişte evrilmiş türler için o kadar da imkansız değildi belki de, ki şu zn bile insan ırkı buna yelteniyor.
Kurumuş ve yaşamın olamayacağı iddia edilen gezegenler daha önce yaşanıp kurutulmuş mudur?
Her şey bir mesaj ve bilinçaltı yönetiminden ibaret. Göremediğimiz dalgalar ve vücudumuza girmiş bulunan her şey aslında bizi yönetmek ve kontrol altında tutmak için var. Kafama folyo sarabilirim
Ortak paydaya varıp bir nevi kendini güvende hissetmek ve rahatlamak için yapılır. Bunu gerek ses tonu ayarlaması, gerek beden dilinde yapılan değişiklikler, gerek kullandığımız kelimelerle yaparız. Okuduğunuz bir cümlede ya da yazıda, duyduğunuz bir konuşmada, yaptığınız bir konuşmada, hepsini bir bütün altına toplayarak şunu söyleyebilirim; gözünüze batan, içten içe acaba dedirten, olay sonunda kendinizi sorgulatan her şey aslında o an karşı taraftan gelen vurgulara verdiğiniz savunma tepkileridir.
Tesadüf, şaşırtıcı, beklenmedik olarak tabir edebileceğimiz şeyler ve altında yatan basit mekanikler üzerine bir yazı olacak.
Bir süredir üzerine gittiğiniz bir tabirin, kelimenin yüz ifadesinin... Beyinde elektriksel bir boşalmaya sebep olabilecek dış bir etken düşünün. Söylediğiniz şeyin abartılarak yorumlanması mesela. Bu eylemin gerçekleştiği ortamdan ayrılana kadar farklı bir yorumlamayla tekrar maruz kişi tarafından tekrarlanması, etki tepki mekanizmasının detaylı bir incelenme yöntemi olan psikolojiye yansıyan versiyonudur.
Örnek1:
Ortam: Ev, işyeri, okul, kafe, bar, vs vs.
Elektriksel boşalmaya sebep veren eylem: Abartılı bir konuşma, fiziksel teşebbüs, ima,...
Tepkiye verilen cevap: Bulunulan ortamdan ayrılana kadar durum dengelemesi gerçekleştirme. Nasıl dersek, en basit tabiriyle yaılanı yapmadan o ortamdan ayrılamama durumu. Duruma örnek2:
Bir ortamda bir konu üzerine sohbet başlatılması, ardından ortamda bulunann diğer kişilerin bu olay üzerine ortamdan uzaklaşmayla beraber bu sohbetin üzerine kişisel bir yoğunlaşma başlatması.
Deney1: Birden fazla kişinin bulunduğu bir ortamda bir kişiden bahsedin ve detaylara inin.
Deneyin tahmini sonucu: Ortamda bulunan kişiler, bahsediler üzerinden çıkarımlar yaapcaktır. Bu sonuçlar kendi hayatlarında en önemli bulduğu çoğu çıkarımdan bir yanılsama, dürtüsel tepkilere sebebibet verecektir.
Sonuç devamı: Ortamda beraberliği bahsediyi başlatan kişiden fazla olanlar, kendi bütünlüklerini korumak üzerine gerçeği çarpıtmaya başvuracak ve sonraki olası durumlar için olası senaryolara hazırlıkları kaydedecektir.
Uyum sağlamak ve akışta olmak. Düzeni sağlasa da bir o kadar yıkıcı etkileri vardır ve olmaya devam edecektir. Uyum sağladığımız her şey bizi bir habitat içerisine soksa da aynı zamanda kafeslemektedir. Bu kafesleme sistemi dış bir negatiflikle beraber içsel huzur olarak tanımlayabileceğimiz bir savunma mekanizmasını devreye sokar. Ne yazık ki huzur, zaaf doğurganlığına alışılmışlığa verilmiş basit ve yanıltıcı bir tepki, bağımlılıktır.
Alışkanlıklar beraberinde artan tolerans getirirler. Alışkanlıklardan kopmakta neden zorlanırız? Temelinde farklı bir adaptasyon süreci gibi gözükse de derin bir yabancılığı tolere etme korkusu vardır aslında.
Hiç bir zaman mümkün olmayacak olandır. insan, hayvan, böcek, mikroorganizma... Aklınıza gelebilecek hiç bir madde istediği gibi yok olamayacak. intihar edenler? Onlar da istediği gibi ölemiyor. Getirileein götürüleri dengeyi sağlar. Bir zamanlar yaşam amacınız olan şeyleri düşünün. Hiç bir son aslında son değildir.
Rutin nedir? Rutin alışkanlıklar ve tanıdıklıktır. Çeşitli sebeplerle uzaklaşıldığında kendini cezbettiren, bir o kadar da bulunulan zamanı sorgulatandır.
Yaşam belirtisi olan her şey ölümü hatırlatır. Bir şeyden kaçtığınızda neden kalbiniz güm güm çarpar? Ölüm tehklikesinin geçtiğini hatırlatmak için. Rahatlamazsınız aslında o an. Ölümü daha fazla hatırlarsınız. Peki tehlike kaçtığınızda gerçekten geçer mi, yoksa bir çığ gibi daha mı fazla büyür?
O anlık dünyanın üzerine gelmesi şaşırtıcı bir telkinle sona erer. Ne gibi mi? Haketmiş bence. Kimler neler yapıyo. Az bile. Düşüncesi bile rahatlatırken, gerçekten öyle midir?
Bir döngü içerisinde olan bir başka ikili. Tepkisiz görünen yüz ifadesi aslında en dürüst yüz ifadesidir. Peki ya korku? Bu ifadeye ulaşabilmek için korkmak gerekir, aynı zamanda dürüst olmak.
Kişi kendini öldürmeye çalışır ve buna intihar denir. Peki bu sadece adı kadar basit midir? O seviyeye nasıl gelindi, mümkün olduğu halde yapılmayan müdahaleler...
Cinayet kısmı burada başlıyor. Hiç düşündünüzmü? Elbette düşündünüz. Hatırlayın, bir insana acıdığınız her an bir cinayettir. Zamanla toprağın altına gider sadece ve kaybolur. Yok olmaz.
Bu listede hangi ölümden sonra neler olacağını detaylı bir şekilde anlatacağım.
1-Silahla vurulmak: Beyine girerse mermi beyin ölümünden dolayı çok hızlı bir ölüm olacak. Peki ölüm nedir hiç düşündünüz mü? Sadece bir tepkisizliktir. Kulağınıza çığlıklar gelmeye devam edecek. Eğer katille başbaşaysanız onun sizi parçalara ayırmasına şahit olacaksınız. Sadece teki verememenin getirdiği ızdırap bile sizi ölmekten beter edecek.
Gerisini zamanla yazarım.
