bu yılki performansıyla real madrid'in muhtemel başkanı florentino perez'in gözdelerinden olduğu söyleniyor. transferi için 16 milyon euro gözden çıkarılmış.
tam bir ayı olduğum için ben bu insanı döverim. işi, gücü olmayan bi dallamayım nasıl olsa. haklarmış, insanlıkmış ya her şeyden önce delikanlılıkmış umrumda değildir. fenerbahçe formasıyla beşiktaş'ta dolaşıyor insan ya. o insan olabilir ama benim bütün denyoluk kanımı tepeme topluyor. bakın yaratıcı bi beşiktaş taraftarı olarak bestemi de yapıyorum:
lalalalalalalallalallalallalalalalalalalala
gezme o formalarla çarşı'da
ananı da zikerün babanı da
biz kendimizi insandan sayarız ama
hayvan bile daha akıllı yanımızda
not: bu durum kadıköy'de galatasaray formasıyla gezenleri dövmeyi planlayan hanzolar için de geçerli. ayılığın rengi olmaz. intihar yöntemi kısmına ise hiç girmiyorum. yani madem o kadar barzo bi yer burası, götü yiyip o formayla orda gezen adamın emaneti de vardır bence. her manyaktan büyük başka bi manyak daha vardır.
bitmiştir. hayır arkadaş oynadığı rolden mi, giydiği şeylerden mi, tavırlarından mı? nedir ben çözemedim. o zerafet, o masumiyet ama çok derinlerdeki kötülük. kelimelere dökemiyorum bu güzelliği. güzellik de değil aslında çok, çok farklı bi havasu var bu kızın. umarım inanılmaz yerlere gelir. dizi oyunculuğundan sıyrılır. gerçekten çok tatlı bi hatun.
lisedeki sınıfımda ne kadar gerzek varsa özel üniversiteye gittiğinden ister istemez önyargım var özel üniversite öğrencisine karşı. sanırım öss şanssızlığı eseri vakıf üniversitesine gitmek zorunda kalan öğrenci yüzdesi %5 falan. herkes de kendini bu dilimde görüyor. bir de şu argüman vardır ki kusarım: "benim puanım birçok devlet üniversitesine yetiyordu." evet yetiyordu ama gittiğin van'da o sarı saçlarını her gün fönletecek kuaför arayışına girecektin bi daha yavrum.
sanki puanı istanbul üniversitesi hukuk fakültesi'ne yetiyordu da canım işte kültür'ü seçti. özel üniversite öğrencileri hakkında bir genelleme yapamayacağım ama gördüklerimin %99'u buna benzer yalanlar söylüyorlardı.
hem bazı şeyler olmayınca olmuyor be. üstüne para verip sınavdır, ödevdir çekmeye ne gerek var? para verip okunur mu ya? çok gülüyorum buna.
ya hani ugg giydiğimden falan değil de aklıma şu soru geliyor: "size ne?"
evet evet. yahu millet çatır çatır giyiyor, bizim salaklar da sanal alemde "ayy ugg mı iğrenç." diye ağlaşıyor. yani harbiden herhangi bi karının ayağına giydiği bot benim nereme giriyor ki? bana ne? istediğini giyebilir bence insanlar. klasik ayakkabı kuralı olan bi iş yerinde çalışmıyorsan istediğin haltı giyebilmelisin. ben bu ugg nefretini gerçekten çözemiyorum. "ugg iğrenç bence." diyip babasına aylarca yalvardıktan sonra kredi kartına 983974 taksitle alıp giyeni de gördüm. hoş değil.
söylediklerinde haklı olsa bile üniversite kelimesinin kökeninin "evren" gibi bi anlamı olmadığını biraz fazla net bir şekilde ifade etmiştir. sonra âlâkası çıkınca ne yaptı ne etti bilmiyorum. ya zaten hiç önemli değil bunlar, önemli olan çok net yazmış olması, dalga geçer gibi yazmış olması. sakin bir üslupla yazsaydı beni bu kadar rahatsız etmezdi kendisi o ayrı konu. ulusalcı, ermeni düşmanı vs değilim. ama az biraz serde feministlik var, o yüzden sevan nişanyan benim sevemediğim bir insandır. ha ben de meraklı değilim evrenkent demeye o ayrı konu, eleştirisi haklı olsa bile bu evren konusunda çuvalladı.
günümüzdeki şeyhlerin tiplerine bakıyorum. hani bunlardan hayır duası alanlar falan var ya, yahu adamların kendilerine hayrı yok, tipleri kaymış, ne bileyim nuri alço bile daha nur yüzlü bunlardan sen gidip hayır duası istiyorsun şeyhten. şaka gibi. bu ülkeden kaçma vakti geldi de geçti bile bence. hani eskiden uzaklarda falan olurdu duyardık, burnumun dibine kadar girince midem bulanıyor.
ek$ibition'da yazarlarının coştuğu sözlük. yıllardır yazarıyım, her ortamda savundum ettim ama "yeaa geyiğine fotoğraf gönderiyoruz işte abi." tribiyle kendilerini teşhir etmeye meraklı bu kadar yazarı olduğunu bilmezdim. şaşırdım açıkçası. baştan nükteydi, şuydu buydu ama gerçekten boku çıkmış durumda. üst kısım çıplak, yandan poz veren tipler mi ararsın, öylesine çektim gönderdim tripli belki bi ekmek çıkar kızlarını mı ararsın. kötü çok kötü.
genelde saçlarını sarıya boyatmaları için üzerinde baskı kurulan insandır. olmadı siyah. illa boyatacaksın. hadi bak şimdi aklıma geldi, kızıl da olur. ama kumral ve yeşil gözlü olmak suç galiba. 1000 kişiden 1000'i de saçını sarıya/kızıla/siyaha boyat der mi? der evet.
birinci filme gülme hedefiyle gitmedim, güldüm. yani bazı sahneler komikti. bu film için de bi sürü kötü şeyler söylendi "aman kesin abartıyorlardır." dedim. izledim. abartmamışlar. yüzümde herhangi bi kas bile oynamadı filmi izlerken. ilkokuldaki yeğenim bile gülmedi. gerçekten. berbat bir film. paranıza yazık. oyunculuk konusuna girmiyorum bile. o nine, o kuzen, o kıvırcık tip...
bi ara ekonomik kriz muhabbetinden dolayı kendisinden kurtulmuştuk. sonra ne oldu, nasıl oldu geri döndü bilmiyorum. programına sponsor olan, ucundan katkı sağlayan, ne bileyim en basitinden yedikleri böreği bile temin eden şirketlerle müşteri ilişkimi kesiyorum ben. siz de öyle yapın, belki o zaman esra ceyhan'dan kurtuluruz.
bi gün ya "ee başlarım böyle işe." diyerek uyuma işini toptan kesicem, tv'ye çıkacağım "43 yıldır uyumayan adam." diye. ya da intihar edeceğim. uykusuzluk dünyanın en kötü şeyidir. hele 2 yıldır devam ediyorsa insanı delirtme aşamasına getirir. her gün "bu akşam en geç on ikide yatcam." hayalleri kurulur. ama boşunadır. saat sabahın altısında bile uyku gelmez. ne zaman hava aydınlanır, o zaman gözler düşmeye başlar, hayata lanet ederek 2-3 saatlik uykunuza dalarsınız.
kalbinden rahatsız olan bi çocuk geldi bize. dedik "buna kalp pili takılması lâzım." aslan gibi, 17-18 yaşında delikanlı. annesi bir şeyler söyledi, ben anlamadım. bilmediğim bi dilde konuşuyordu. çocuk ağlamaya başladı. sonradan öğrendik ki "bizim orda kalp pili takılan adamı adamdan saymazlar, ölsün daha iyi." demiş. çüşşşş. türkçe bilse laf anlatacağım, tercüman sağolsun ruhunu da katarak işi halletti. kıçımızı yırttık anca ikna ettik. hayatımın en dumur olayı sanırım buydu. anneler, analarımız muhabbetinin palavra olduğunu gördüm. 1000 kere sordum sen öz annesi misin diye. öz imiş.
doktor olunca çok değişik şeylere tanık olacaksın derlerdi. daha öğrenciyken başladı. bu ne be? anlatırken bile midem bulandı.
ben nil burak olsam ve o kadar yıl emek verdikten sonra unutulsam, sonra ıssız adam'da bi şarkım çaldı diye tekrar gündeme gelsem, beni arayıp programına çağıranları odunla kovalardım. nil burak yine sakin davranıyor bence. hayatımı sorgulardım yani. aman şimdi tanım yok diye silinir falan anlayabileceğiniz şekilde yazayım: yerinde olsam kendisi kadar sakin davranmayacağım sanatçı.
"açılın ben doktorum" deme karizmasına ulaşmak için yapılması gereken şey. o kadar çile çektikten sonra ben o karizmayı napayım. şu saat olmuş gözlerim kör olmak üzere nerdeyse. yaşıtlarım belki çocuklarını falan seviyor ben hâlâ hoca yıkama yağlama işindeyim. mesleği sevmiyorsanız çekilecek bi şey değildir. hele o scrubs var ya scrubs! hayâllerimle oynadınız olm. pişmanım ve geriye dönüşüm de yok. kısacası tıp okumak yeteri kadar inek değilseniz korkunçtur (ki ben inektim, bu beni bile aştı). bi zamanlar sevdiğiniz meslekten bile soğursunuz.
harika bi arkadaş turnusolu. hani bi iki şeyine gülersin de "öhehehe öldüm olm akşam amma komikti.", "ersin yaa çok komik adam." falan diyenler oluyor. bunlar zaten asla çok yakın arkadaşım olacak düzeyde olamaz da bi selamım falan varsa da kesiyorum.
öyle popüler olanı aşağılayan bi insan asla olmadım. ama bu ne be kardeşim? sözlüklerden, yılların geyiklerinden fazlasıyla esinlenilmiş şeyler, güncel olaylarla harmanlanıyor ve vasat oyunculukla bize sunuluyor. programın özeti bu. olmamış!
bana girdiği çıktığı yok. yanıma yaklaşıp kokusunu almak zorunda bırakmadıkça uzaktan hoş bile görünüyor. ancak bunlar sigara içtikleri sürece anne falan olmasınlar. zira yeterince embesil var yenilerine gerek yok.
insanlardan bizim düşündüğümüz şekilde düşünmelerini, bizim hissettiğimiz şekilde hissetmelerini istemek oldukça fazla. ismail yk'nın bu tercihi tamamen kendisini bağlar. ona para kazandıran kitleden biriysen bu kitleden ayrılıp ona kendince bir ceza verebilirsin. adamın anası babası yıllar önce ülke kendilerine temel zartı zurtu sağlayamadı diye, evi ocağı bırakıp almanya'ya gitmiş. adam orda yetişmiş, o vatanın ekmeğini yemiş yani (hani bi toprağa borçlu olmamızı sağlayan şey). bence sorun yok. çok büyük bi bilim adamını kaybettik de ben mi farkında değilim.
sezonun ilk bölümünden görüldüğü kadarıyla şahika'dan başka bi numarası olmayan dizi. o kadar aradan sonra da volkan karakteri çekilmiyor. ama tabi sonraki bölümlerde toparlanabilir. bu görüşler 6. sezonun ilk bölümüne yöneliktir.
k-tunnel aracılığı ile okur olarak takılınabiliyor ancak yazar girişi yapılamıyor. kendisini özletti şu bi günde bile. öyle bir sözlüktür yani bu. ayrıca tanım ya da örnekleme yaptığınız sürece entryniz silinmiyor (götümüze girebilir hariç). bu açıdan uludağ sözlük'ten çok farklı.
ad hominem dediğimiz kavramda son nokta olduğunu söyleyebiliriz bu tanımın. herkes bu sözlükte yazdığına göre o zaman herkesi klavye şeriatçısı, klavye ülkücüsü, klavye ulusalcısı olarak niteleyebiliriz. hayır bu klavye devrimcisi dediğimiz kişilerin reel hayatta ne yapıp ettiğini nereden biliyoruz? hepimiz bir klavye yoluyla fikirlerimizi buraya aktardığımıza göre biz de klavye insanı olmuyor muyuz?
bunlar doğuştan gür seslidir. "hopa gol gol gol" diyerek maç çevirtirler takımlarına. ama başka takımı tutmaya başlayanların anında seslerinin kısıldığı görülmüştür. öyle bir şeydir işte... anlatılmaz yaşanırdır. sevinmek için sevmemektir. siyahı zindan beyazı aydınlıktır... (yok bu olmadı.) aslında bütün genellemeler gibi yanlış özelliklerdir bunlar.
türkçe çevirisi kuzey yayınları'ndan çıkan kitap. çevirisini çok başarılı bulduğumu söyleyemem, orjinalinden de okuyan birinde hayal kırıklığı yaratıyor. öte yandan kitap güzel, anlatmak istediğini başarıyla anlatmış. dawkins dayı kimi zaman dellenmiş, objektiviteden oldukça uzak bir üslupla yazmış olsa da okuması zevkli. dindar kesimden çok deist ve agnostik tayfayı ateist yapabilecek bir kitap izlenimi verdi.
lauri ylönen'in fazlasıyla içten seslendirdiği, bir kıza söylenebilecek en güzel parçalardan biri. grubun en güzel şarkısı olarak nitelendirmek çok yerinde olur ve ayrıca lauri ylönen'in en güzel yorumlarından.
