sadece erkeklerin takıldığı bir bilardo salonuna kız arkadaşını da getiren denyo şahsyetin, arkadaşım atışına hazırlanırken dikkatsizce ıstakayı aniden arkaya çekmesi ve ıstakanın dibinin elemanın kız arkadaşının alnının ortasına gup diye oturmasının ardından, elemandan "yavaş be birader!!!", "hooop!!!" , "çüşşşş!!!" gibi ifadeler beklerken, elemanın dönüpte sevgilisine söylediği söz.
çocukken annemin öptüğü yer geçmeyince öz annem olduğundan şüphelenmeye başlamama neden olan olay.kandırmayın kardeşim çocukları böyle yalanlarla sonra dumur oluyorlar*
kibarlık yapıyım derken sacmalamaktır. Ulan o zaman her canım acıdıgında sen öp beni nasıl iş lan bu. Niye bu hastaneler niye bu doktorlar hemşireler niye bu eczacılık bolumleri..
çocukken annenizin bir yerinize birşey olduğunda* geçmesi için sölediği bir deyimdir. fakat tabi yaş büyüdükçe insan aklında bu deyim yer edyor. bir gün sevgilinizle vakit geçirirken soğukta dudakları çatladıysa şapadanak* diye yapıştırılan sözdür.
Öpeyim de geçsin çocuk, içindeki kanayan yaraların uçları; Ağıtların ilmek ilmek olan uzuvları.
Ağlayıp da anlatma çocuk, bilirim üzüntünün hevasını; bir öpücüğün nelere bedel sanıldığını...
En çok da yalnızlığına kondurulsun istersin öpücükleri, benimsemek istemezsin ya terk edilişleri... o yüzden kabullenirsin can katılmış sanılan serzenişleri...
Çok debelenme çocuk, merhamet sahibi her biri öper senin korkularının yalnızlıklarını; bir anne olur çıkmaz sokak ardışıkları, bir gün doğdurur kelebek ömürlü sözcüklerin devaları.
Dur, kıpırdanma çocuk; öpeyim de geçiversin, zamanın içinde açacak yaraların izleri.
Çok sızlanma da, devşiriverelim isyanın sergüzeştlerini.
Bir öpücük o yana, bir öpücük bu yana, sana sunulan en samimi hislerin insanlığında, en sıcak sarmallığında...
