Ölüm Gerçekten Zor Bir Realite.Yaşarken Hiç Tahmin etmeyiz,düşünmeyiz bir gün Sevdiklerimizin ölebileceğini,Zaten insan olarak yaşarken de hepimiz hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarız.Ama Hep orada bu olgu Zaman aktıkça,geçen her saniye her salise her an Biraz daha yaklaşıyoruz Hayattaki Tek mühim gerçeğe.inanç üzere Bazılarımız için sonun Ve yok oluşun Bazılarımız için ise Yeni bir hayatın başlangıcına.
her karşılaştığımda sanki ilkmiş gibi dehşete düştüğüm olay. ama nasıl yani? bir insan doğalı henüz on sekiz yıl olmuşken nasıl ölür? on sekiz yıl, yolun yarısı bile değil.
arada bir gelip fısıldıyor kulağıma. Huzursuz ediyor beni. felaket tellalı ölüm. Sakın unutma diyor, gün gelecek sevdiklerini alacağım senden. hem de öyle bir alacağım ki, sonsuza kadar. işte böyle de acımasız.
sevdiğimiz kişiler an gelecek sonsuza kadar yok olacaklar. geriye sadece anıları kalacak. hayatın en acı gerçeğidir, ölüm.
Ölmek benim için daha çok erken. Yapmak istediğim ve yapacağım çok şey var daha. Bazen delilik noktasına gelsem de pes etmem, vazgeçmem, asla da bunları düşünmem.
Güzel olacak her şey. Güzel olacak. Güzel. Deliliğe son beş saniye.
