insanın her an her saniye aklımda bulunması gereken acı son.
Ne kadar da bize uğramayacakmış gibi alışmışı oynasak da bu yanilgidan elbet döneceğiz ha bugün ha yarın..
ne zaman geleceğini allah'tan başka kimsenin bilmediği, herkesin korktuğu o 'ölüm'.
elbet bir gün gelip çatacak. biraz kafa yorduğunuzda gerçekten insan korkuyor, çünkü nasıl olacağını bilmiyorsun..
o yüzden dua ederiz, 'allah ölümün de hayırlısını versin' diye..
24 yıldır meğer hiç bilmeden yaşamışım varlığını. 11 gün önce farkettim. Meğer onun varlığının farkında değilken ne güzelmiş hayat. Şimdi bu gerçekle yaşamak çok zor. Çok ağır.
Bi boksör vardı. 70'li yaşlarda. Almanya'dan uyuşturucu nedeniyle sınır dışı edilmiş, ailesinden ayrılıp Antalya'ya gelmiş. Çocukluğumdan beri kaleiçi'nde yaşardı. Saat kulesi'nin önünde turist avına çıkar, turistleri bildiği dükkanlara götürüp alışveriş yaptırır Ve komisyon alırdı. Her akşam da diğer hanutçu kankalarıyla içerlerdi. Ucuz pansiyonlarda kalarak yaşamını idame ettirirdi.
Bu adamın kardeşleri de amcamın Berlin'den sık görüştüğü arkadaşları... gel zaman git zaman yaşlandı. Geçen yıl birisi bıçakladı, hastaneye yattı. Orada prostat kanseri olduğunu öğrendi. Amcam gelmişti o ara, hastanede ziyaret etmiştik. Kardeşleri para göndermiş, onu vermiştik. Hastanede kötü halini gören hemşireler onun adına SGK'ya başvuru yapıp huzurevinde kalması için uğraşmış. Fakat geçici bir ikametgah gerekiyordu. Kardeşi amcam vasıtasıyla beni arayıp rica etti, bizim eve geçici ikametgah aldırdık. Tabi o hastaneden çıktığından beri kardeşlerinin gönderdiği parayla ucuz pansiyonlarda kalmaya devam...
Geçen hafta SGK'dan eve gelip onu sordular. Huzurevinde kalma hakkı kazanmış. Hemen amcamı aradım, kardeşlerine haber verdi. Ne yapması gerektiğini araştırmaya başladılar.
Bu sabah kardeşi beni aradı. Eve gelen memurlara nasıl ulaşabileceğimizi konuştuk. Kapatırken de boksörün durumu iyi değil, görsen şaşırırsın ama şuraya bir yatsın biraz iyi olur dedi. Pazar günü iş-güç için amcam gelmişti, 2-3 saat önce kardeşiyle yaptığım bu konuşmayı anlattım amcama. Amcam da yarın gider bakarız demişti, daha 2-3 saat önce...
Az evet amcama telefon geldi, boksörün kardeşinden. Bugün vefat etmiş. Sabah huzurevine aldıracağız, yarın gidelim bakalım dediğimiz adam bugün ölmüş. Boğazım düğümlendi, aradım kardeşini. Cengiz abi dedim başımız sağolsun, sabah ne konuşuyorduk, şimdi ne oldu.
