zeki insanların, yalnızdır olarak bağdaştırılmasına çoğu zaman duyduğum ama bir türlü anlam veremediğim durumdur. bakın bunu, çoğu zaman yalnızlık çeken biri olarak söylüyorum. hayatı; herkesle değil tabii ama, kafana göre uyan, sevdiklerinle, sevdiğinle vs paylaşmak, zeki olmaya engel midir ki yani. aslında bu biraz öz eleştiri gibi oldu. çoğu zaman yalnızlık çekerim, ama böyle bir belirti olduğuna inanmak istiyor, inanamıyorum. swh.
uzaktan birkaç kere gördüm, bize hiç benzemiyorlar. düşünerek konuşuyor, hata yapınca fikir değiştiriyor, özür diliyorlar falan. ürkütmeden uzaklaştım...
