kime göre, neye göre, ne kadar geçiyor tartışılması gereken o. evet, geçen zamanın tekrarı yok. ama zaman her zaman aynı zaman mı? sorgulanması gereken konu o;
mesela izafiyet teorisini einstein'a sormuşlar, demişler nedir aga anlat bize?
"elinizi bir dakikalığına sıcak bir fırının içine sokun, sanki bir saatmiş gibi gelir. güzel bir kızla bir saat kadar zaman geçirin, bir dakikaymış gibi gelir. izafiyet budur." demiş.
interstellar'da beni en çok etkileyen sahne,
--spoiler--
bunların suyla kaplı bir gezegende geçirdikleri bi kaç dakikanın dünyada yıllara denk olması
--spoiler--
insan bazen gerçekten hayret ediyor ama sonra vapurlar diyor, kuşlar diyor zaman yine bir şekilde akıp gidiyor.
Daha iyi anlayabilmek ve tüketmek adına biz öğütücü insanoğlunun kendisini çeşitli formlara ayırdığımız sonsuz bir olgudur. Belki de tüm acılarımızın kaynağı zamanın yıkıcı etkisini kimsenin bize anlatmamasındandır.
bazen düşünürüm ne garip mahluklarız? Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?
ahmet hamdi tanpınar- saatleri ayarlama enstitüsü.
nereye gider başını alıp sorarsın
kim bilir durmadan nasıl susarsın
bilmeden boşuna atıp tutarsın
su gibi akıp geçer zaman
gezdin tozdun aman aman aman
sazdın sözdün aman aman aman
giderek üzdün bizi zaman
yazdım çizdin aman aman aman
incecik izdin aman aman aman
sıraya dizdin bizi zaman.
ben bazen bu kadar hızlı geçmesine kırılıyorum. ikizimle bir fotoğrafımız var; sekiz yaşındayız o yuvarlak gözlükleri ve muhtemelen sümerbanktan aldığımız yeşil kalın kazağıyla bana bakmış, bense terzi komşumuzun diktiği çirkin bir gelinlik giymişim. annem elime plastik bir çiçek tutuşturmuş ellerim kınalı. arkamızda dedemlerin eski antenli televizyonu var. bir düğün dönüşü yorgunmuşum uyumak için ağlamışım zorla çekmişler fotoğrafı. iyi ki çekmişler. şimdi beni en çok mutlu eden şeylerdendir, geldiğinde çok mutlu olacağımı sandığım geleceği telaşla ve heyecanla beklediğim zamanların fotoğrafları...
