Çalışanın sadece yemek yediği değil kartındaki bakiyenin ay sonuna yetişip yetişmeyeceğini anlamak için yaptığı zihin jimnastiğinin geliştiği saat aralığı. Mutlaka vardır arada bu hesabı yapmak zorunda olmayan birileri.
ofis çalışanlarının gün içindeki yegane özgürlük illüzyonudur. şirket insaf edip adamakıllı limitli bir ticket restaurant gibi yemek kartı vermediyse, dinlenmekten ziyade finansal matematik problemine dönüşür. düzgün bir bakiye varsa fast fooda mahkum kalmaz, insan gibi beslenip masaya dönersin. günün en hızlı geçen, bol dedikodulu ve gün sonunda işe motive dönmeyi sağlayan 60 dakikasıdır.
iyileşen yemek ücretleriyle birlikte her öğlen ayrı bir şölen yaşamama vesile olan tatlı olay. eskiden menü hesabı yapmaktan ciğerimiz solardı, şimdi her gün başka bir yerden sipariş çakıyoruz. birde üzerine ticket restoranın online yemek platformlarıyla entegrasyonu ve qr ile şıp diye ödeme kolaylığı gelince iyice tadından yenmez hale geldi. fakir sevindiren, çalışanın yüzünü güldüren nadir gelişmelerdne.
