Son yıllarda gittikçe azalan bir tuhaf sevinç türüdür. Vasıfsızlar yüzünden midir, ekmeğe suya bişey mi karıştırırlar bilmem de çevrede bunlardan bulmak hiç zor değil.
Yaşama sevincine tahammül edemeyen, Mutlu insan gördüğü vakit asabi bozulup, paçasından tutmak suretiyle aşağı çeken insanlar var olduğu sürece, bu duygunun şahlanması zordur.
Gülümsüyorsun, somurtuyor.
Şarkı söylüyorsun ofluyor.
Espri yapıyorsun, gözlerini deviriyor.
Eee bence sen b..k ye aga!
Hey dostum, canın ne isterse ( etik çerçevede ) git ve yap. Aldırma insanlara, kim ne derse desin umursama! Cesur ol, adım at! la bir kez geldin dünyaya. Yaşama sevincinin gelmesini bekleme, çık ve haykır doğaya! herkesin varsa bir kodesi o da zihnindedir, kır kodesin parmaklıklarını, özgür ol ve yaşa hayatını!..
bir savaşçı hiçbir şey bulamazsa yiyecek, yaşama sevincini yer, ölmez. yalnızlığın tadı pek matah değildir başlangıçta, pişirir, öyle yer. savaşçıda ateşten bol ne var?
ovan bereketli olsun, yalnızlığın tohumları filizlenmesin desem de, yalnızdır insan meydan muharebelerinde ve kimse bilmez neden savaştığını. hiçbir savaşçı bilemez neden savaştığını. hiçbir savaşçı kıramaz gururunu, -çünkü sen kuru bir ağaç değil, ıslak bir gönülsün-
yalnızca aşka kayan yüreğin düşmesin yere. ama düşecek. ve kalkacak. kaldıracaksın onu ve taşıyacaksın yaralı bir asker gibi cephelerde ve bekleyeceksin başında gece bitene dek.