ilham kaynağı. *
yağmur yağdı...
yalnız insanların başkentine.egoları ıslandı caddelerde.ıssızlıkları nemlendi.Bulutlar alay etti, öfkelendi hallerine. Seslendi şimşekler, en gürültü halleriyle.
Yağmur yağdı...
etrafına aldırmadan, hiddetle,öfkeyle, intikam alır gibi, dolu dolu.
izlemekle yetindi insanoğlu, hayaller kurdu...
Yağmur yağdı...
Hayaller gitti gerçekler kaldı...
Acılar saklandığı yerden çıktı.
--spoiler--
hani yağıyordu ya sensiz
hani sen gidiyordun o gün
ben git demiştim
sende benden masummuşsun gibi boynunu bükmüştün giderken
git sen yine de
durma buralarda hayat var
buralar ıslak
yağmur dövdü taşlarımı
ben yaşıyorum
sen duruyorsun
--spoiler--
Cama vuruyor yağmur damlaları... Kasvetli bir hava, ruhu bunaltan karanlık... Cem Adrian Fonda
sokaklarda yanımda dolaşan yağmur
geceleri baş ucumda duran yağmur
avucumda ellerin yerine yağmur
vur yüzüme vur yüzüme
saçlarımda nefesin yerine yağmur
dudağımda dudağın yerine yağmur
gökyüzden çaresizliğimi yağmur
vur yüzüme hadi vur yüzüme
türk sineması için ayrıca bi utançtır bu. yağmurlu sahnelerin %99.99'u berbat ötesi geliştiğinden olsa gerek. ayrıca; tadında, yağması iyidir. şehri temizler; ruhu, hayalleri ve belki insanları.