kendi ismim diye söylemiyorum, çok güzel unisex bir isimdir. hüzünlü, huzur verici, daha nice duyguyu barındıran olmazsa olmaz bir doğa olayıdır. bazen insanın içine de yağabilir. adına birbirinden güzel şarkılar yapılmıştır,(cem adrian, bülent ortaçgil, teoman, şebnem ferah..) ilham kaynağıdır. yağmur; aşktır, candır...
insanların en çok ilgisini çeken, insanlara en çok ilham ve melankoli veren güzel doğa olayı. şairlerin, müzisyenlerin üstünde en çok uğraştıkları konu. sırf şu başlıkta birkaç sayfa dolanınca bile bir yığın şarkı çıkıyor insanın karşısına. benimse aralarında en sevdiğim kesmeşeker'in yağmuru:
Abartmıyorsam en sevdiğim doğa olayı.
Hele sonbahar yağmuru, çatır çutur yaprakları ıslatır ve kendi sesini hakim kılar. Bir de yaz yağmuru var ki tadından yenmez. Nasıl da düşer, havaların cayır cayır yaktığı taşlara. sırtınıza ince bi hırka bile alabilirsiniz, güneşin aksine içinizi ısıtır.
Damalalar saçlarıma düştüğünde sanki kafamın içindekiler de suyla beraber akar gider, öyle huzur bulurum; severim yağmuru. Çok severim. Sonraki toprak kokusunu da severim, insan kokusunu da.. Islandıktan sonra elime tutuşturduğum bir (bkz: kahve bardağı) olur hep sıcacık.
En sevdiğim hava olayıdır. Melekler yeryüzüne dileklerimi gerçekleştirmeye gelirler sanki...
az yağdığında yerlerin kaygan olmasına ve kazaların yaşanmasına neden olan; orta hızda yağdığında sevgiliyle sarılıp gezmeyi akla getiren; şakır şakır yağdığında ise saçma yazılmış olsa dahi insanı bi iki şey karalamaya iten güzel bir doğa olayı. çok aşırısı ise sele yol açar ki büyük şehirler için muhtemel bir durum olmakla beraber barajların, göllerin, nehirlerin dahi taşmasına neden olur.
nedense hep eskileri hatırlatır.. hafızadaki güzel olaylar da kötü olaylar da yağmurla çıkar birden dışarıya.. pencereden izlemek başkadır, altında yürüyüp ıslanmak başkadır. ikisi de ayrı bir hüzün verir. şahsen ben ne zaman eve dönerken yağmura yakalansam, evin yolunu uzata uzata giderim. yavaş yavaş yürüyerek.. düşünerek.. biraz pişman, biraz sevgi dolu, biraz umutlu.. ve özlem dolu.. avuçlarımı göğe doğru açtığımda, içlerine dolan yağmur damlaları sevgim; parmaklarımın arasından kayanlar ise sevdiğim gibidir.. eve gittiğimde elimde kalan nem ise.. hatıralar ve onların hüznüdür..
