Gerçek hayatla ilgisi olmayan absürd karakterler, seyirci zorla gülsün diye her sahneye konulan hahaha efekti, reytingler düşünce tek karakter üstünden (vasfiye teyze) diziyi kurtarmaya çalışma...
avrupa yakasiyla çıtayı göklere çeken gülse birsel'in vasat dizisidir. belki de yaniliyorumdur ama o kalemden avrupa yakasi gibi bir baş yapıt çıkınca ister istemez o seviyeyi ariyorsun. örneğin yeni tarihli olmasina ragmen bu dizideki adini bilmiyorum ama ne zaman gorsem kac sene once final yapan avrupa yakasindaki aslı aklima geliyor.
ilk başladığı dönemde üniversite birinci sınıftaydım. derslerim epey yoğundu ve gece gündüz osmanlı türkçesi öğrenmeye çalışıyordum. dolayısıyla diziye pek ilgi gösterememiştim. eski dizileri baştan alıp tekrar izlemeyi seviyorum. bunu da açıp izleyeyim bakalım dedim. baya baya güzel diziymiş. avrupa yakası'ndan kalite olarak hiçbir eksiği yok. bazı noktalarda üstünlüğü bile var hatta. bir de rıza ile deniz'in başından geçenler, aynı benle eski sevgilim. biz de bu dizi başladığı sene tanışmıştık. ilk defa bir komedi dizisinde duygulandım.
Eskiden 1. sezonunu biraz izleyip bırakmıştım, şu sıralar tekrardan izlemeye başladım.
aslında dizi güzel başlamış ama sonradan saçmalamış, mesela vasfiye teyze karakteri 2-3 bölüm iyi ama sonradan inanılmaz sıkıcı bir karakter haline gelmiş.
açılay'ın karakterinin diziden ayrılmasıyla ve deniz'in anne ve babasının gelip tüm karakterlerden daha fazla rol alınca iyice zevksiz bir hale gelmiş. Hümeyra avrupa yakasından klonlanmış gibi, rutkay aziz ise çok pasif kalmış ama sürekli bunlara rol yazılınca dizi eski tadını yitirmiş.
son olarak sürekli barda görülen gözde denilen kız da inanılmaz itici, o çıkınca insanın ağzına vurası geliyor.
dünya hallerinden bıkkınlık gelmiş kişinin söylediği söz.
dünyanın fani olduğu doğrudur lakin yalan olduğu çok büyük bir yalandır. "dünya yalan" ifadesi asıl yalandır çünkü dünya ahiretin tarlasıdır. tarla yalansa hasat nasıl olsun.
her izleyişimde beni benden alan bölümlere sahip gülse birsel dizisi. yayına ilk başladığında üniversiteye yeni başlamıştım. o zamanlar güzeldi hayat. şimdi televizyon izlerken gülmeye hasret kaldık.
