Oldukça geç izlediğim Pedro Almodovar filmi. Almodovar'ın esinini yitirmeye başladığını düşünüyorum artık. Nerede Bir "Yüksek Topuklar", "Sinir krizinin Eşiğindeki Kadınlar" ya da bir "Konuş Onunla."
Kanaatimce bu film; almadovar'ın herkesten farklı bir renk takıntısı olduğunu ve kırmızıya olan yaklaşımını daha bir gösteriyor. Bunun üstüne klasik olarak feminen bir bakış açısıyla yaklaşmış. Filmde oyuncular birbirlerini öperken çıkardıkları abartı ses dikkatlerden kaçmıyor.
Kamera kullanımı açısından ilginçti. Yukarıda bahsedilenlerin haricinde şunu ekleyebilirim.
Televizyon programında sunucu kadının tavırları, izleyicilerin merakı, özel hayatların ayan beyan ortada olması hiç yabancı gelmedi.
Zaten agustina "iyiki herşeyi anlatmadım.Zaten hepsi bizi ilgilendirir" diyordu.
penelope cruz un oyunculuğu ve güzelliğiyle göz kamaştırdığı almodovar filmi. bu kadar iyi bi oyunculuk ortaya koymasında sanırım anadilinde oynamasının etkisi de büyük. bi de filmi izlerken ispanyolların adetlerini bizimkilere çok benzettim. özellikle de sürekli birbirlerini öpmeleri *ve cenaze sahnesi.
geri dönüş üzerine bir film...tamam iyi de nereye? şöyle; geçmişe, yapılan her yanlışa, tutulamamış her bir söze , yapılan süründürücü hatalara vs. tahribatlar üzerinde tamiratlar yapmaya...
küçük kasaba, sıcak insanlar, güzelim dil ispanyolca ve kadınlar...
üzerinden zaman geçtikten sonra * en çok ve belki de sadece, penelope cruz'un şarkı söylediği sahneyi hatırlayacağım almodovar filmi..
ki o sahne de muazzamdır, penelope da her yerde göstermese de, güzel kadındır...
