hollandalı ressam. ressam paul gauguin ile arkadaşlığının bozulması üzerine sol kulağının bir kısmını kesmiş, giderek kötüleşen ruhsal hastalığı sonucunda kendini göğsünden vurarak intihar etmiştir. starry night isimli tablosu ünlü eserlerden benim en çok bildiğimdir:).
yapıtları vakti zamanında pek de ilgi görmemiş dolayısıyla yaşamını zor şartlar altında sürdürmüştür. acaba kendisi yıllar sonra her bir eserinin milyon dolarlık servetler olacağını tahmin etmiş miydi? karşıma geçip bana cevap veremeyeceği için ben kendi fikrimle yetinmek zorundayım:elbette ki, hayır. insanlar , sanatçıları anlayamıyor mu; yoksa değerleri öldükten sonra mı anlaşılıyor, henüz karar verebilmiş değilim. birçok kimse van gogh dendiğinde pek çıkaramasa da "kulağı kesik ressam" dendiğinde az çok herkesinde zihninde birşeyler beliriyor. ressamın, kulağını kesme nedeni için birçok farklı sebep gösterilse de çok genel olarak çok yakın bir ressam arkadaşı ile yaşadığı problem ilerisürülüyor. aynı zamanda psikolojik sorunlar yaşayan ressamın herhangi bir delilik anında bu eylemi gerçekleştirmiş olması da muhtemel. hastalığının tam olarak ne olduğu bugün halen hekimler tarafından tartışılsa da büyük bir çoğunluk şizofreni olduğu konusunda hemfikir.
hayatı sefalet ve acılar içerisinde geçen ama resimlerinde kullandığı o can alıcı tonlardaki renklerle bir çoğumuzun içinde van gogh yıldızlarını yaratmayı ve onları parlatmayı başarmış, melankolik depresif ve şizofren hastası üstinsan. en yakın dostunun gitmesine dayanamayıp kulağını kesmiş ama ardı ardına geçirdiği krizleri vücuduna hapsetmeye çalıştığı kurşuna sığdırmış, kardeşi theo'ya karşı büyük saygı ve sevgi besleyen, absintte manyağı, ekspresyonizm öncüsü.
hayatı boyunca hep sürünmüş, abisinin sayesinde hayata tutunabilmiştir. bir kızı sevmiş kızın babası gogh'a kızı göstermemiş o da elini şamdanda kızartmıştır. kulağını da genelevdeki küççük kızı yanlış anlamasıyla kesmiştir. delidir, manyaktır dünyanın en iyi ressamıdır.
(bkz: empresyonizm)
bir çok önemli eserin sahibi ressam,kulağının bir parçasını kesmesi hem ilginç bir durum olarak karşılanıyor hemde mazoşist bir kişiliğe sahip olduğunu düşündürüyor.
van gogh fransa'da paul gauguin'i bekLerken onu etkiLemek için, beğenisini kazanmak için en iyi eserLerini ortaya koymuştur.. ki van gogh'un, gauguin'i bekLeyişi 5 ay kadar sürmüştür.. paul gauguin fransaya geLdikten sonra van gogh iLe birLikte bir stüdyo açtıLar ve birLikte çaLıştıLar.. van gogh, paul gauguin'e hastaydı ve onu çok seviyordu.. onunLa çaLışmak van gogh'a büyük bir şevk veriyordu.. fakat daha sonra van gogh iLe paul gauguin anLaşamamaya başLamışLardır.. her zaman tartışmışLardır.. paul gauguin soyut, kafadan yapıLan resimLeri savunurken, van gogh göz önünde buLunan nesneLerin resimLerinin yapıLmasını savunmaktaydı.. tartışmaLar gitgide büyüyordu.. bu tartışmaLarın ne derece iLeri boyutLarda oLduğunu anlamak için şu örneği verebiLiriz;
van gogh, paul gauguin'in resmini yapmıştır.. fakat ona oLan sinirini göstermek için paul gauguin'i sırtı dönük, suratı az gözüken bir şekiLde resmetmiştir.. yapıLan tartışmaLar sonucu van gogh iLe paul gauguin'in sanatsaL birLikteLikLeri sona ermiştir..
van gogh, sırf ışığı daha iyi görmek/hissetmek/farkına varmak için fransanın güneyine, meşhur sarı cepheLi eve taşınmıştır..
kendisini ücretsiz muayene eden dişçisine hediye ettiği tablo kümes kapısı olarak kullanılmış, ancak yıllar sonra milyon dolarlık bir tablo olduğuna kaanat getirilmiş ressamdır. resimlerinde sıkça göze çarpan köy, köylü insan, ayçiçekleri hayatının büyük bir bölümünü köyde geçirmiş olmasının etkilerindendir. Paris'te aralarında gauguin'inde olduğu bir entellektüel grubu kurarlar. hedefleri sanat adına köle olmaktır ancak sonra herkes teker teker gider. birkaç kişiyle bir köy evi yutar ve orada yaşarlar. sonra gidenlere yenileri eklenir. hayatı boyunca sadece sadece bu gruba tutkuyla bağlı olan van gogh sinir krizleri geçirmeye başlar ve gauguin'inde gitmesinden korkar. sonunda evde sadece gauguin ve van gogh kalır ve gauguin'de gitmek istemektedir. van gogh şüpheci tavırlarıyla hergün uzun yürüyüşlere çıkan gauguin'i takip eder ve yolda karşılaşırlar. bunun üzerine gauguin çok kızar ve evi terk etmeye karar verir. yıllar sonra yani van gogh hayata gözlerini yumduğunda gauguin pişmanlığını dile getirir. ayrıca bilinenin aslına kulağını resmini çizmek için kesmemiştir. sürekli sinir krizleri geçirmekte ve bir sinir krizinin akabinde kulağını kesmiş ve akıl hastanesine yatırılımıştır. sonrada müdavimi olacağı bu hastanede kendine geldikten sonra portresini çizer. aynı zamanda sanatında akıl hastanesinde geçirdiği günlerde yaptığı tablolar önemli yer tutar. hayatı boyunca resimlerden para kazanamamış, her zaman erkek kardeşine maddi bağımlı olarak yaşamıştır. kardeşide ünlü galerilerde çalışmış ancak bu van gogh yaşarken onun yaptığı tabloların önem yada değer kazanmaya yetmemiştir. sanatının en önemli şeyi zıt renkleri birlikte kullanmasıdır (yeşil ve sarı tonların ortasına kırmızı güller yapmak gibi). 1890 yılında kendini vurmuş fakat kendini vurduktan iki gün sonra ölmüştür. hayatı boyunca kardeşiyle mektuplamış ve öldükten sonra kardeşi için yazdığı fakat göndermediği son mektup üzerinde bulunmuştur. mektupda " kısaca sanat uğruna hayatımı tehlikeye atıyorum ve bu yüzden aklımın yarısını yitirdim" demektedir. bir dahi mi yoksa bir kaçık mı olduğu kestirilememekle birlikte tabloları insanı van gogh'un girdaplarına alır ve huzurlu tarlalarda dolaştırır.
Akut intermittan porfiria denen metabolik bir hastalığı olduğu, kulağını da hastalığın bir sonucu olan psikoz dönemlerinden birinde kestiği söylenen, taptığım ressam.
"gercek ve derin aciyi anlatabilmek isterdim..." diyen hollandali ressam. ressam arkadasi paul gauguin'in aksine hayati iskalayan, naif bir kisilige sahip sanatci.
yapıtlarının hepsini (900 resim ve 1100 çizim) akıl hastalığına yakalanıp kendini öldürmeden önceki on yıllık süre içerisinde üretmiş ve "bana kalsaydı, eğer seçim hakkım olsaydı bilmelisiniz ki asla çılgınlığı seçmezdim." demiş empresyonist sanatçı.
