dönem dönem yaşadığım problem. turşu gibi bir beyin, minimum refleks, minimum enerji, bazen biraz asabi tepkiler.. tek istediğim deliksiz ve huzurlu uyku. şöyle bir kafayı koyup da uyusam ve tamamen dinlenmiş olarak kalksam.. eskiden olduğu gibi.. ama namümkün..
Risperdal kullanırken boyun ağrısından, sabırsızlıktan, yerimde duramamaktan, zangır zangır titremekten ve düşüyormuş hissinden dolayı günlerce uyuyamıyordum hatta 3 gün uyuyamamıştım yorgunluktan istem dışı uyuya kalmıştım, çok kötü bir şey uyuyamamak.
salaklıktır.
ne diye yapılacak onca iş varken yarına oturursun hala? ne geçecek eline gecenin bi yarısı eve döndükten sonra zaman öldürmek? neden ağlarsın peki gecenin bi vakti güneş doğarken? alkolden midir a deli gönül, yoksa gitme vakti geldiği için midir? elinden bir şey gelmediği için midir akan gözyaşları? bekleyenler yok mu peki gittiğin yerde? var tabi ki sen de bilirsin ama neden dalarsın uzaklara, düşünmezsin onları? güzeldir değil mi hayat şimdi olduğun yerde? peki ya dönünce? sanki yaşamadın onca sene o hayatı, hıh? bilirsin sonraki hayatını az çok, ondan mıdır elinde titreyen o sigara? hani normalde içmeyeceğim dediğin meret? ah gönül ah, öldür sen kendini yavaşça alkolle, sigarayla...uyuma zaten ki sana da bu yakışır, belki diner başlattığın tipi uykusuz kalınca.
Evet uyuyamiyorum. iki ay kadar önce biri benden ayrıldı ben tam alışıp sevmisken hemde. bir hafta kadar önce de üniversitedeki sevgilimin arkamdan etmiş olduğu onca iftirayi öğrendim. E böyle olunca herhangi bir ilişkiye başlayabilmek gibi bir dusuncem de kalmadı. Ve benimle görüşmek isteyen birisi de var şuan yani karışık durumlar.
