the paranoia is in bloom, the pr
the transmissions will resume
they'll try to push drugs
keep us all dumbed down and hope that
we will never see the truth around
another promise, another scene, another
a package not to keep us trapped in greed
with all the green belts wrapped around our minds
and endless red tape to keep the truth confined
they will not force us
they will stop degrading us
they will not control us
we will be victorious
interchanging mind control
come let the revolution take it's toll if you could
flick the switch and open your third eye, you'd see that
we should never be afraid to die
rise up and take the power back, it's time that
the fat cats had a heart attack, you know that
their time is coming to an end
we have to unify and watch our flag ascend
they will not force us
they will stop degrading us
they will not control us
we will be victorious
they will not force us
they will stop degrading us
they will not control us
we will be victorious.
işe girince tam ses dinleyince bi gaza geliyorum yürüyüşüm falan bi acayip, gözlerimden lazer çıkıyordur görseniz. Kendimi bir kanaat önderi, insanlık onuru ve kurtuluşu, adaletin tecelli etmesini sağlayacak son ümit kırıntısı, tanrı'nın kırbacı ve yenilmez bir savaşçı gibi hissediyorum. Ego'yu teleskopla bile göremiyorum o derece yukarlarda gözden yitmiş bir yerlere.
Not : Durduk yerde insanı tribe sokan, devrimcileri duyguları ateşleyen bir Muse şarkısı.
muse'un 5. albümü the resistance'ın ilk single'ı olup kanımca albümün en iyilerindendir. albümün geneline bakınca alıştığımız, bildiğimiz, bağrımıza bastığımız muse'un biraz dışında bi albüm olduğu düşünülse ve kimileri tarafından bu albüm progressive olarak adlandırılsa da bu şarkı tamamiyle muse şarkısıdır. şarkı daha girişinde "ahanda bizim muse bu" dedirtiyor. güzel şarkıdır vesselam. dinleyin, fakat bağımlılık yapabilir.
Muse işi bir parça pir parçadır. Knights of Cydonia ile beraber bir bütünün iki parçası gibidirler. illüminati'ye hagaten savaş açmışlarsa helal olsun vurduğun gol olsun diyorum Bellamy.
bu şarkıya kötü diyen insanların bir daha müzikle uzaktan yakından alakalı olmamasını rica ediyorum. herşeyiyle şukela bir parçadır. sözleri, bass ı, ritmi, vokali, düzeni. bir şarkıdan daha ne beklersiniz ki?
black holes and revolutions(2006)dan sonra uzun bi bekleyiş ve ardından gelen the resistance albümününden dinleyebildiğimiz ilk parça. klasik muse izleri taşımakla beraber albüm hakkında biraz daha fikir vermekte. elektronik tınılar ve keskin gitar melodileriyle dikkat çekiyor. dinlenmesi gerek. özellikle "we will be victorious" kısmında gaza gelmemek imkansız.
