en kötüsü; sizi bırakıp öbür dünyayı tercih etmiş kişinin sesini artık duyamamak, hayal bile edememektir. resimlerle görüntüsünü hatırlarsınız, nasıl güldüğünü, hangi olaya nasıl tepki verebileceğini anılarınızla çıkartabilirsiniz ama sesini hatırlayamamak işte o unutulmaktan daha kötüdür.
her gün biraz daha unutulmak asıl zor gelir, ben hiç unutmadım unutmayı kalbim ne bilir.. nedense hep bu şarkıyı aklıma getiren acı dolu bir kelimedir.
Unutma eyleminin kim tarafından gerçekleştirildiğine göre değişkenlik gösteren durumdur. Unutulan kişi nesnedir ve nesnenin egosunun alacağı zarar maalesef özneye göre değişir. Çare nesne olacağımız cümleler kurmamaktadır.
korkaklık alametidir belki, uçsuz bucaksız bir ovadır, uzayıp giden yoldur.
bir insan vardır kalleş veya acımasızdır, unutursun onu. bir insan vardır sonsuz sevgi ve huzur kaynağıdır, onu da unutursun.
acı çekmek istemezsin, acı çektirmek hiç istemezsin. kelimeler derdini anlatmakta aciz kalırlar, ne yazdığının bile farkında olmazsın. aklından geçen tek şey, unutmak ve unutulmaktır.
