kötü bir şeydir. çünkü unutulduğunuza rağmen, hala o kişiye sevgi besleseniz bile , o kişinin bir gün, unutulmadığınızı gösterdiğinde, sevginiz çoğalacak fakat, unutulmanın baya acı oluyormuş olduğunu hatırlayacaksınız. sevmediğiniz biri tarafından unutulmak, unutulmak olmuyor sevindirici oluyordur, ki zaten öyle bir şeyde unutulma söz konusu biraz zor olur. yani sevmediğiniz birinden kurtulmak zordur genelde diye düşündüm.
gerçekten çok büyük koyar hatta hiç bir şey bunun kadar koyamaz. yani karşınızdakine verdiğiniz değerin hiç mi hatırı yoktur? bu nasıl insanlıktır diye kafanızda sorar durursunuz. en çok insanın canını acıtanda ben bu kadar kolay unutulabilecek kadar değersizmiydim. ben bu kadar boş ve kötü bir insan modelimiydim sorularıdır.
Adını hatırlayan son kişi de öldüğünde hiç yaşamamış olacaksın. Kulağa pek hoş gelmiyor, evet. Ama insanoğlunun doğasında var unutulmak. Sanal aleme kazıyoruz adımızı, gelecek nesiller okuyup hatırlasınlar.
gerçek anlamda ozgurluktur. bundan dolayidir ki kimseyi hatirlamak istemem. kendi ozgurlugume saygi duyulmasini istedigim icin karsi tarafin ozgurlugune saygi duyarim.
yanınızdan geçse dahi artık bir yabancı gibi görmek, hissetmek.
o konuşmaları, muhabbetleri, beraber içilen sigaraları ve herşeyi unuttuğun an.
artık yabancıdır. unutulmuştur.
varlığının yükü ağır geldiğinde, hiç var olmamışcasına unutulup yokluğa doğru kanat çırpmayı ister bazen insan. ama bunun sadece fantastik bir düşünceden ibaret olduğunu bildiğinden gerçeklerin yükü altında ezilen bir mahkum olarak yaşamaya devam eder hayatını..
Bütün anıları o saniye yaşar gibi aklınızda tutarsınız lakin olayın başrolünde oynayan kişi çoktan sizi unutup yeni hayatına yelken açmış olabilir hatta evlenip çocugu bile olabilir mutlu son diye bi şey yok mutlaka birileri digerlerini unutuyor umarım siz unutan tarafta olursunuz unutulmak her saniye saplanan bıçak gibi.
ikili ilişkilerde zaman geçtikçe başınıza gelmesi muhtemel olan olaydır. insanlar çabuk unutuyor sanırım sevmenin ve sevilmenin ne kadar değerli ne kadar özel olduğunu. unutuveriyorlar belki de nasıl olsa başkası olur diye düşünüyorlar. zaman ile boş vermişlik, unutkanlık, özveri eksikliği başlıyor sanki.
iki türlü olandır. Birincisi kişinin aklında hiç yoksunuzdur. ikincisinde aklında varsınız ama değeriniz yoktur. işte ben ikinci sınıf unutulan birisiyim.
