inanın inanmayın ama öyle bir an geliyor ki orda yalnız olamamayı dileyeceksiniz. itirafım kimsenin Tanrı ya inanmıyacak kadar cesur olduğunu sanmıyorum bu ben yapamıyorum diye değil kimse bu kadar güçlü olamaz.
Uzun zamandır şiir yazmıyorum, hissedemiyorum. Bu beni deli ediyor. Kendine yabancı bir memleket gibiyim. Hep adres soruyorum sokaklarıma. Çıkmaz sokakları da geçtim, caddeleri bile çıkmıyor bana.
kısa süre önce 5 altı gün önce bana güvenen birine istemeden veya isteyerek zarar verdim benim ona güvenim yoktu beni dizginleyebileğini sanıyordu aklınca karmaşık mevzular bende dizginlenemeycek birisi olduğumu gösterdim şuan pişmanım ama özür diler miyim hayır aksine daha da üstüne giderim vaz geçemediğim bir kin ve egom var bu güne kadar çok az kişiden özür dileyip suçumu kabullenmişimdir.
tek bir fırsatım daha olsaydı her şeyi düzeltmeyi ne kadar da isterdim. öyle içten dolu dolu bir istek ki. uzak olmanın kendine daha iyi geldiğini bildiğimden bunları bile söyleyemiyorum. tekrar isteyemediğim bir şans için bile her şeyi yoluna sokmanın istencini barındırıyorum. ateşin üzerine su atmışım sanki. dönüşü yok biliyorum. her şeyi mahveden kendimle yaşamak zorunda olmanın acısını çekiyorum. Allahım lütfen bir mucize olsun.
nettir ne kadar iyi niyetli olursan o kadar görmezden gelinirsin kuralı bu sanırım düşüncesiz kaprisli tripcan olmak gerekiyor sanırım. o içi boş karakterleriniz sanırım bence en kötüsünü hak ediyor.
öyle doluyum o o kadar sinirliyim ki kelimelerle ifade edemiyceğim kadar büyük öfkeliyim. gösterilen iki güler yüzü nasıl daha iyi kullanabilirim diye düşünmeniz cidden içler açısı. lütfen egonuzu pardon o gereksiz egonuzu alıp bir tarafınıza sokun. insanların iyi niyetleriyle güler yüzleriyle ya da kırmamak için sustukları şeylerle sınamayın.. boktan hayatlarınızın bataklığına başkalarını de çekmeye çalışmayın. alın tüm insanlar tüm iyi şeyler sizin olsun bi salın lütfen.
Galiba bende kaçış sendromu var.Bazen dozu çok yüksek oluyor ve ne yapacağımı bilemiyorum.Bulunduğum yerde ve şehirde bulunmak istemiyorum aynı zamanda gidebileceğim o yer neresi ise orada da bulunmak istemiyorum.Böyle bir kısır döngü içerisindeyim.
Mutlu değülük, ölene kadar da olmayacük. Hayatım, her an freni patlak bir kamyon gibi yokuş aşağı gidebilir. Bu yarın da olabilir, sonraki gün de olabilir, 10 sene sonra da olabilir... kendi hayatımın değişmesi benim elimde değil! Ulan çok saçma!
Gece 00.00’dan sonra belli başlı birtakım başlıkları hortlatıp duyarımsı kasan yazarlara primci gözüyle bakmaktan kendimi alamıyor ve aloo biz o konuyu çoktan geçtik ya demek istiyorum, özür dilerim galiba benim içim fesat.*
(img:#2021236)
Fakat şunu inanarak söylemeliyim ki, samimi değilsiniz.
Edit: eksilere bakılırsa kendinizi biliyor olmanız güzel
15-27 yaş arası 4 ya da 5 defa öylesine aşık oldum ki. hayatın tek anlamı aşktı. duygusal bir balık olarak çoğu zaman platonik kaldı bunlar. şehir değiştirmeyi hatta ülke değiştirmeyi düşündüren de oldu, aylarca peşinden koştuğumu bildiği halde, sırf alakamı sevip kendini tatmin edeni de. 2017 ile beraber bir tek hayat değil dünya o kadar boktan bir yere dönüşmeye başladı ki. ben aşık olmayı bırak, bir daha insanları sevmeye bile cesaret edemedim. her yeni gün gerek iş hayatı gerek haberler gerek çevre. insanların daha ne kadar kötü olabileceğini düşünmeye çalışmaktan, aşık olmayı da sevmeyi de unuttum. hatta unuttuk. sonra artık olgunlaşmak mı derim yoksa geçmişin hayal kırıklıkları mı diye düşünürken en çok insanların giderek kötüleşmesi olarak buldum artık aşık olamama sebebimi. gerçekten sevmeyi bile bilmiyoruz biz. ve giderek bu kadar kötülüğün içinde iyi bir insan olarak kalıp eski zamanlardaki gibi aşık olmayı özlüyorum be sözlük. o günler hiç geri gelmeyecek muhtemelen ama bir umuttur yaşatan insanı. neyse zaten hiç halim yok.
işimi kaybettim. sevdiğim kadını kaybettim. (işimi kaybedince kendi istemedi. demekki herşey onun için paraymış) sonra liseden arkadaşlarımı kaybettim. abimi kaybettim. son 3 yılda herşeye olan inancımı kaybettim. şuan ne mi yapıyorum peki? yolundan çıkan hayatımı yoluna koymaya çalışıyorum. Bu gidişle yolu da kaybedeceğim galiba. Bakalım sabır sonuna dek olmadı beklenen son Intihar...
