Delikli yapılara bakamama hastalığıdır. Bir deyişle de korkudur.
Tripofobi yaşayan insanlar, küçük delikleri gördükleri zaman kaşınma, mide bulantısı, iğrenme gibi duyguları tek tek veya hepsini aynı anda yaşayabilir.
Öğrenilmiş bir fobidir, insanın doğasında olan birşey değildir. Aynı zamanda bir ömürlük de değildir, aşılabilir.
Tripofobi, normal şartlarda sadece içi boş delikli yapılar sayesinde oluşmaz. Fobinin şiddetine göre, aşırı küçük herhangi bir şeylerin bir araya gelmesiyle de oluşur.
*ilk defa fobim hakkında bu kadar rahat yazabildim. Normalde resimlere bakmayı bırakın, delikli yapılar kelimesini gördüğüm zaman bile kaşınan bir insanım ki şuan kaşınmaya başladım.
bende var sanırım bu.tüylerim diken diken oldu , beynim karıncalandı.ama aptallık kısmı görecelidir.bende senin şimdi böyle düşünmenden dolayı toplumun en gerizekalı kesimini oluşturduğunu düşündüm.
Toplu haldeki küçük delikli görüntülerden tiksinme, korkma duygusudur.
Etkilerinde mide bulantısı, kaşıntı, baş dönmesi görülebilir. ileri derecede görülüyorsa bir psikolog eşliğinde sistematik duyarsızlaştırma tedavisi uygulanabilir.
birkaç yıl önce çileğin üzerindeki noktaların beni aşırı derecede rahatsız ettiğini fark ettim. ama ufak rahatsızlıklar diyebilirim.
şimdi yukarıdaki görselleri ya da onlara benzer bir şeyler görünce kalp atışlarım hızlanıyor ve ateşimin çıktığını hissediyorum. bu niye oluyor, geçer mi acaba bilmiyorum ama etkisi de kolay kolay geçmiyor bende.
gördüğüm bir fotoğraf yüzünden iki buçuk saat hiç durmadan kaşınmama ardından midemin bulanmasına neden olan illet. hâlâ kanıtlanmamış bir fobi olması garip.
Saç ektirmeye istanbul'a gelen araplar tam önümden yürüyordu bugün allahım kanım çekildi resmen bilmiyordum bu kadar sahip olduğumu. Aynı şekilde bal peteği filan görünce de kötü hissettiren fobi.
Sürekli arkadaşlarıma düzenli şekillerden korkuyorum. Bulutlar bazen nokta nokta oluyor yada güneş yanıkları kabariyor ve düzenli oluyor ya hıh iste onlardan korkuyorum bakamiyorum çok tiksiniyorum diye anlatmaya çalıştığım fobiyi sonunda buldum. Gerçekten adini bilmeden önce de bu fobiyi taşıyordum adini öğrendim ve bi fotoğraf görmemle kusmam bir oldu. Agir bi şekilde yaşadığım bi fobi bu fakat her hangi bi tedaviye başlamadım. Sanırım yokmusta. Deliricek seviyeye kadar getirebiliyor bazen. En azından artık adını biliyorum.