kaç kere izlediğimi bilmediğim film. valla ilk izlediğimde biraz küçüktüm ağzımın suyu aka aka izlemiş bir şey anlamamıştım ki, biraz daha büyümeyi bekledim sonra her şeyi anladım, bravo bana.*
1 kere izlemenin belki de bazı soruları cevaplayamayacağı, fakat 2. kez izlenirse taşların yerine oturacağı filmdir prestij. borden'ın şov için yaptığı manyaklıklar bence takdir edilesidir. arada tesla'nın hayatının bir kesitini de anlattığı için ayrıyeten güzeldir. (bkz: christopher nolan) (bkz: christian bale) (bkz: hugh jackman)
iyi bir izleyici değilseniz başlarda neler döndüğünü anlamakta zorlanıp "ne oluyor ya ben hiç birşey anlamıyorum" diyebilirsiniz. yine canı çabuk biriyseniz hiç izlemeyin, böyleleriyle hiç izlemeyin. bu filme bile çirkef atıp "bu ne ya ben bişe anlamadım" deyip sıkılıp filmi ortalarında burakan bir salak varsa yanınızda iyisi hiç izlemeyin sonra sesiz bir ortamda konsantre olup izlersiniz.
filmi baştan sona "vay anasını neler dönmüş serhat ya?" modunda ve suratımda "hassiktir" ifadesiyle izledim. hiçbir sahnesinden sıkılmadım. filmin iki ana karakteri, tesla ve edison , sen veya ben hiç farketmez, insanların istediklerinde ne kadar korkunç olabileceklerini yine izleyen insanların yüzüne yüzüne vurmuş çok zekice kurgulanmış harika bir film. ne söylesem az uykulu uykulu izledim en yakın zamanda tekrar izleyeceğim.
freddynin yanındaki adam için filmin sonlarına doğru "ne ezik adam, olmasaydıda olurdu, hiç konuşmuyor, hiç rol vermemişler filmde" gibi salakça düşüncelerim vardı ama bir dumura uğradım ki anlatamam. izleyin hak vereceksiniz.
crhistian bale o peltek haliyle gönlümüze taht kurmuştur. ve resmen döktürmüştür. filmi izlerken demiştim ki, sokmuşum depp'ine sana bişey olmasın. işte öyle etkilemişti o oyunculuk beni.
filmin son 10 dakikasında ' vay amına koyum, ananısikiiim gibi tepkiler vermeme sebep olan film. ilk başlarda biraz sıkdı ama 60. dk dan sonra başından kaldırmayan filmdir.christopher nolan'ın ıq'su ölçülmelidir, problemleri vardır. her bir filmi başyapıttır.
sonuna geldiğinizde sizi sarsan ve hassiktir diye şoklayan bir (bkz: Nolan) filmi. filmde kendinizden geçecek o kadar şey var ki. bunları sıralamak gerekirse.
- en baştan sonuna kadar kullanılan ingiliz aksanı ( Londra ).
- küçük bilim adamlarının toplanıp gölgeleyemediği büyük bilim adamı Tesla.
- ve baştan sona inanılmaz bir şekilde kurgulanan konu. konu kahramanları Bale ve Jackman olsa da aslında orada bir de gerçek hayattan kahramanları vardı hırsızlığın
Tesla ve Edison.
sonuna ise kendimden biçtiğim şu kısa yazıyı eklemem gerek sözlük.
bu gün hayatımda 4 yıldır olmayan, aslında hiç girmemiş olan, bir şeye kavuştum. ona kavuşacağımı bilmeden geçen 2 3 saat boyunca beni bir şeyin beklediğini, ya da dolaylı olarak benim 4 yıldır onu beklediğimi bilmiyordum. tahmin ediyordum ama bilmiyordum. sonuna geldiğimde, ki bu üçüncü evre oluyor, gördüm ki 4 yıl boyunca kendi kendimi o karşıma çıkmayı her denediğinde kandırmışım. kah uykum olmuş, kah halsiz olmuşum kah sa moralsiz. ulaştığım noktayı da aslında o koydu bende bıraktığı şok etkisi ile.
"now you're looking for the secret. but you won't find it because of course, you're not really looking. you don't really want to work it out. you want to be fooled." dediğinde direk kulağıma fısıldıyordu.
evet evet kulaklıktan yaptı bunu " the prestige". nolan abimize buradan saygımızı sunuyoruz. kendimize de küfrümüzü sunuyoruz. izlemeyenler varsa, onlar da izlediklerinde; o şansı bu filme verdiklerinde kendilerine aynı küfrü edecekler.
güzel film. gerçekten güzel film. ama şu var ki sonda izleyiciyi göt eden, hiç beklemediğiniz yerden vuran filmler benim gözümde sıradanlaşmaya başlamıştır. tamam film boyunca süren o bilinmezlik ve filmin sonunda yaşadığınız şaşkınlık hoşunuza gider. ama film biter, o heyecan toz olur.
