Bazı şanslı bünyelerim hiç yaşamadıkları, hayatta kalmak için elzem olmayan durum. En yakından örnek verecek olursak şahsım hiç terk edilmemiş, hep terk etmiştir. şaka tabi, hiç aşk yaşamamış ve terk edilememiştir.
Sana daha bir gün önce aşkını anlatan, seni çok sevdiğini seni kimseye değişemeyeceğini söyleyen adam bi anda senden uzaklaşır. bilmezsin sebebini. sonra bir bakarsın ki o gitmiş. ağlamak istesen ağlayamazsın, konuşmak istesen kelimeler bir türlü çıkmaz ağzından. çok acır için, çok özlersin. ama gitmiştir ve dönmeyecektir bir daha. en garibi ise seni terk etmesine rağmen ondan nefret edemezsin.
Terkedildim, herkes terketti gitti beni..
Sol kaburgam bile firar etti bedenimden,
Aradan geçen zaman bile yetmiyor unutmaya,
Ettiğimiz kavgaları bile özlüyorum,
Saçlarını okşamayı,
Ellerini tutmayı,
Aniden boynuna sarılmayı,
Bana bakışını,
Karşımda duruşunu,
Hatta arkasını dönüp yatışını bile..
Ona yavaşca sokulmak,
Sessizce sarılmak,
Omuzlarından tutup sımsıkı kendine çekmek..
birçok kişi tarafından oluşabilecek bir durum olmasının yanısıra ben burda ilk akla geleni;sevgili tarafından terkedileyi irdelemek isterim.
bi anda oluşmaz bu olay günler,aylar önce sinyaller verilir,durum bu olduğu için tekedilme eylemi gerçekleştiğinde hazırlıklı olunduğu için çok can sıkıntısı oluşmaz.ama bir boşluk bir depresyona girme ve mutluluğu melankolide bulma isteği çöker kişinin gövdesine,göğsüne.ilk başta çok düşünmezsin durumu sonra "ya onun yeni sevgilisi olursa,ya onun elini tutar aynı yatağa girerse"şeklinde kıskançlıklar,sinir harpleri başlar beyinde.
terkedilmenin en kötü yanlarından biri soranları bir neden anlatamamaktır,neden terkedildiğini tam olarak senbile bilmeyebilirsin.terkedilmişsindir"bitmişse bitmiştir"şeklinde sözcükler kussanda aslında sen de nerde hat yaptığını merak etmektesindir.
yalnız kalmak istemezsin,başklarının yanında da olmak istemezsin.
depresif hareketler,melankolik tavırlar bu dönemde seni çektiği ve sende bunu beğendiği için bir süreliğine yeni bir maske hazırlarsın bir gece kendine,sabaha o maske bozulur.
terkedilmek denildiğinde bir şarkı açmak istersin,aylardır "ben bu şarkıyı dinlemem bu bunalım ben mutluyum"dediğin şarkı sana en güzeli gelir,adi pop şarkılarında,ucuz dizilerde,basit film sonlarında ağlamaklı olursun.
bir değişiklik istersin ,market alışverişi,saç-sakal kesimi ama bu yeterli olmaz,o arada seni terkedeni görürsün belki eskisinden çok daha güzel olmuştur bu kısa zamanda.
telefona dokunur bırakırsın,her şiir sana farklı bir fikir verir;biri ona gitmeni,biri sesini çıkarmamanı söyler.
moralin bozuk gibi davranmanın yanında çevrendekilere güçlü olduğunu göstermeye çalışırsın.
bir an önce birini bulmayı ister sonra ondan güzelini bulamayacağını farkedip,özgüvenini yitirirsin.
terkedilmekten sonra en çok avunduğun şey özgürlük olur,o da çok uzun sürmez.
Birini bırakmıyorsun ki bıraktığında, kendinin onunla tanımlanmış halini de bırakıyorsun aslında. Kendinin o kabuğunu bırakmak kolay mı? Ya o halin en sevdiğin halinse kendinin ? Belki de en zor olan seninle tanımlanmış beni bırakmak, çünkü kendimi en çok o anda sevdim ben hiçbir zaman olmadığı kadar, sadece senin yanındayken ben kendimle mutluydum aslında, neden senin bende gördüklerini bir başkası göremiyor ki, ya sen bendeki seni bırakmaya bu kadar hazırlıklı mıydın? Belki de hiç kimse benim gözlerimle göremeyecek seni, o duygusal, o merhametli o hassas hallerini.
Biliyor musun hayatta cümleleri olmayan insanın aşkı da sevdası da olmazmış, onların aşkları hep yanlışlıkmış gibi geliyor bana, aslında bir yanılgı, belki de bilseler kendilerini gerçekten yine öyle severler mi, ya da yine onu severler mi? kendi içinde bilmediği bir sebebi başkasına nasıl bağlayabilir ki insan, bilip de farkında olmamak değil bu, tam da bilememek yüzünden, kendi çehreni, kalbini, kabuğunu ve dahi içini, belki de bu kadar çok insan bu yüzden çok mutsuz, her yerde herkese aynı tonda söylediği bir kelimesi, cümlesi yok, bir beklediği bir istediği yok, serseri mayın gibi savrulurken bulduğu ilk limana sığınırsa bulduğu limana demir atılmayacağını öğrendiğinde çok geç oluyor ne de olsa, geri kalanı mı, geri kalanı hep acı.
Oysa biz hep iyice bilmiştik birbirimizi, defomuzu, eksiğimizi ve en görünmeyen yönlerimizi, bırakıpta gittiğinde sende beni bulamayacağını biliyordun aslında başkasında, benim seni bulamadığım gibi.
zammanla ki bu bazen 4 seneyi bulur unutursun. terk edilmek insan bedeninde kimyasal ve fiziksel degisikler ortaya cikarir Üzgün olursunuz sevinirken herhangi bir seye birden akliniza gelir o durgunlasirsiniz. sac sakal uzar gider bakimsiz bir insan olursun.
terk edilirsin. neden terk edildiğini de bilirsin. ama o sıra da birşey diyemezsin. çünkü biliyosun ki suç senin ve haksızsın. olaydan 1-2 gün geçsede toplayamazsın dönüp arayamazsın yüzüne bakamazsın da. unutulur gidersin 1 ay sonra. ama unutamazsın 10 yıl geçsede.
Daha bu sabah mesaj geldi geceden iyi geceler aşkım diye uyumuştuk sabah kalktigmda her sabah benden önce kalkıp günaydın aşkım diyen kişi bu sabah sadece uyandın mı diye mesaj atmıştı insan anlıyor ışte sonrada sana birsey söylemem gerekiyor dedi ve ayrılmak istiyorum dedi o an dünya başıma yıkılmıştı bile nedenini bile soramadim hayatim bitmişti artık o kişi sanki insanı hiç bırakmayacak gibi geliyor ama maalesef an geliyor ve herşey bitiyor hayat gerçekten çok garip.
terk edilmenin her çeşiti kötüdür. ister göstere göstere gelsin, ister sinsicem. fakan sinsice ve ani olanı en beteridir. öncü deprem göstermeden gelen büyük bir deprem gibi. her taraf enkaz. o enkazın altında kalan ise yalnızca bir kişi; sen! insanların sana yalandan teselli vermeleri, susayan yüregini daha da kurutur. ardından güvensizlik duygusu baslar insanda. içine kapanma olur. kelebegin kanadi gibi hissedersin kendini. narin ve kırılgan.
insanın orospu bir sevgilisi varsa kaçınılmaz durumdur. Terkedilmedim ama orospu sevgililerim oldu. isimleri de aynıydı hep amk tesadüfe bak sen. Merak eden entrylerimi kurcalarsa anlar zaten.
