Allah'ın 99 tane güzel ismi duruken güzel türkçemize allah kelimesi yerine konuşmak istenen ama hiç bir mümin müslüman tarafından kabul görmemiş ve kullanılmamış olan, insan yapısı kelimecik.
allah kelimesini karşılamayan kelime. evet bu tanımı yapan çok olmuş karşı çıkan da çok olmuş. bir kaç kelam da ben edeyim. şimdi tanrı kelimesini savunanlardan bazıları allah kelimesinin arapça, tanrı kelimesinin türkçe olduğunu bu yüzden tanrı kelimesinin kullanılmasının gerektiğini söylemişler. evet türkçe bir kelime kullanmak mantıklı ama anlamı karşılayan bir türkçe kelime kullanmak daha mantıklı. tanrı kelimesinin karşılığı arapçada "ilah"tır. allah ise müslümanların inandığı ilahdır. yani türkçe olarak yaklaşırsak müslümanların tanrısı allah'tır. bu durumda allah kelimesinin türkçe karşığı yoktur. olsaydı da kullansaydık güzel olurdu ama olmadığından dolayı allah kelimesini kullanıyoruz. yani olaya tükçe açısından baktığımızda çay bardağının tanrısı olduğuna inanan birisi "ben tanrıdan dilek diledim" dediğinde allah'tan bahsetmemiş olur. ben de "allah'tan dilek diledim" dersem başka bir tanrıdan bahsetmiş olurum. yani yukarda dediğim gibi tanrı farklıdır. olayı basitleştirirsek cumhurbaşkanına abdullah gül yerine sırf türkçe diye cumhurbaşkanı demek gibi bir şey oluyor. tamam cumhurbaşkanı ama onun bir adı var. "yok abi abdullah arapça ben sadece cumhurbaşkanı diyecem" demek ne kadar mantıklıysa allah'a tanrı demek de o kadar mantıklı. ayrıca "ben tanrı diyince allah'ı kastediyorum neden abartıyorlar ki içim temiz ne olcak diyenler" var. e kardeşim sen tanrıya -türkçe olsun olmasın- onun kendi ismiyle anmak varken neden "genel" bir isimle anıyorsun ki. eğer abartacak bir şey yokse sen neden allah demiyorsun.
insanoğlunun sorduğu yüzlerce ton ağırlığındaki soruların kolaya kaçılmasıyla oluşan kavramdır, yeryüzünde milyarlarca insan yaşamış ve milyonlarca farklı tanrı yaratmışlardır.
içine girildiği zamanlarda kaybolma ihtimalinin fazla olduğu konular vardır. tanrıyı düşünmek, varlığını içte veya diş dünyada kanıtlamak kimi anlarda kafayı fena halde karıstırır.
insan zihninin koyduğu kurallardan içiniz ürperir.
tanrı insan beyninin yarattıgı felsefi bir kavramdır, bu felsefe de batı
felsefesidir.antik yunandan,roma dan, iskandinav masallarına varana kadar
erkekle sembolize edilir. hristiyanlıktaki tanrı kavramının mayasını da
iste bu felsefe olusturur.
batıdaki tanrı kavrayısı ile dogunun allahı aynı degildir. yani hristiyanlıgın
tanrısı ve islamın allahı birbirinden farklıdır. bu aynı zamanda batılı insanın
ve dogulu insanın ruhsal farklılıgının da bir gostergesidir.dogulunun ve
batılının ruhu birbirinden farklıdır. bunu en basta sanatına-kulturune
ozellikle de muzigine baktıgımızda goruruz. batı muziginin tarihsel gelisimine
bakıldıgında farklı bir ruh, dogu muziginin tarihsel gelisimine bakıldıgında
farklı bir insan ruhu sozkonusudur.
her iki kulture de hakim iyi bir muzik dinleyicisi bu ruhsal farklılıgı rahatlıkla anlar.
felsefi baglamda tanrı figurunun erkek oldugunun en acık kanıtı kadınların
seksuel rahatlama olmadan muhakeme yapmaktan beyin kortekslerinin deforme
olup erkeklesmeleridir.ve bu deformasyon beyin kanamasına kadar gidebilir.
bilindigi uzere islamın allahının bir cinsiyeti yoktur ama hristiyanlıkta
tanrı figuru acık bir sekilde erkekle temsil edilir. islam sonrasında
islam cografyasında yasayan insanlardan bazıları felsefi baglamda tanrı konseptinin erkekle temsil edilmesi gerektiginin bilincine ulasmıstır.
dogudaki enel hak kavramının ortaya cıkması da bu sekilde olmustur.
yok olduğunu düşünenlerin en büyük savı, o'nu göremiyor olmalarıdır. vaziyete buradan bakınca, münkirlerin hali pek de yadırganamaz. ve fakat:
nereden biliyorsun göremediğini? ya görüyor da, gördüğünün farkında değilsen? gördüğün hiçbir şeye ''tanrı'' demeyeceksin. hal böyle olunca, göremeyeceğin bir şeyi tanrı olarak tasavvur etmeye çalışıyorsun! eğer tanrı'yı görecek olursan; o, tanrı olmayacaktır senin için. zira, ona başka bir isim koyacak ve bilinçaltında yarattığın ''tanrı görünmez'' koşulundan dolayı münkirlikten kurtulamayacaksın. her türlü bir çıkmazdasın sen! çünkü, tanrı'yı, o'nu göremediğin için inkar etmen aslında kendi kendine ''o'nu göremeyeceğim'' demekten başka bir şey değil. çevrende gördüğün herşeyden onu soyutluyor, gördüğün hiçbir şey olamayacağına iman etmişsin sen. bu halde kendi koyduğun görünmezlik kuralının içinde maphussun sen!
bu yüzden allah batın ve de zahirdir. batındır; çünkü algılarının ötesinde bir muhtevası vardır ve de zahirdir ki; yarattıkları üzerinde tecelli eder/görünür. gördüğün her şey allah'tır ve de gördüğün hiçbir şey allah değildir. zira o, varlıkta ve de yoklukta ''vardır''. ama sen, görmediğini iddia etmekten başka bir şey söylemiyorsan münkirsindir. allah bir elmanın içindeki kurdun, galaksinin herhangi bir yerinde çoktan soğumuş bir yıldızın, kafanın içinden geçen elektrik sinyallerinin, 3 boyutlu uzaydaki tasavvurlarının içinde olduğu gibi, 3 boyutu, rölativiteyi, kuantum yasalarına tabi işleyişi de ihtiva eder. ve tanrıyı görmememk; bakarkör olmak değil, gördüğünün farkında olmamaktır.
her topluma adapte olabilen, toplumla evrimleşen ve toplumun bilgi eksikliğinin yerini tutan insanlık tarihi kadar eski olgudur.
ilkel komünel dönemde tanrı doğadır. insanlar doğaya, doğadaki objelere (gezegen, dağ, taş, meteor, v.s) tapınmıştır. çünkü o dönemde insan sadece doğanın hazır verdiği meyvelerle, suyla yaşamakta ve üretim yapmamaktadır. ayrıca doğanın işleyişiyle ilgili bildiği pek birşey yoktur. dolayısıyla bilmediği yeri tanrı fikri ile doldurmaktadır.
köleci dönemde artık insan doğa hakkında bir nebze olsun bilgi sahibi olmuştur ve hafif hafif astronomi bilgisi de edinmeye başlamıştır. dolayısıyla tanrı yavaş yavaş soyutlaştırılmaya başlamıştır. tanrı artık dağ taş değil, gökyüzünde bulutlar üzerinde yaşayan, insan hayatını direk olarak etkileyebilen ve sadece mucizeleri gözlemlenebilen birşey olmuştur. yine insanın bilmediği yerleri doldurmakla yükümlüdür. örneğin; şimşek nasıl çakmaktadır? zeus kızmıştır. üzüm suyunu bırakınca nasıl alkol oluşmaktadır? dionysos üzümü kutsamaktadır. v.s.
ileriki dönemlerde insanlar cevap bulabildiği ölçüde tanrıyı soyutlamıştır. artık elektrik sıkışması, fermantasyon, evrenin yapısı ve oluşumu bilinmektedir. bilinmeyen ise ölümden sonra ne olacağıdır. dolayısıyla tanrı bu eksikliği dolduracak şekilde evrimleşmiş ve insan hayatında etkisi azalmıştır. etkisini bilinmeyende, ölümden sonra somut olarak gösterecektir. ayrıca önceki toplumlardaki dini farklılıklar, dünya küreselleştikçe, toplumlar benzeştikçe gittikçe azalmaktadır. tanrı fikri büyük bir çoğunluğun fikrince tam olarak aynıdır.
kahramanlarının, diabetes, hepatitis gibi hastalıklı yunan isimlerine sahip olduğu,
yanılmıyorsam*sokrates'in baldıran içmekten nasıl ilkesizce caydığını da anlatan woody allen teatronu*.
woody allen'ın absürd ve eğlenceli tiyatro oyunudur, absürd bir oyun olması dolayısıyla izleyicilerce ne kadar anlaşılmış ne kadar iyi bulunmuştur bilemiyorum ama bir oyuncu olarak oynaması çok zevkli bir oyundur, hele de tanrının nabzını dinliyorsanız... * woody allen yapacağını yapmıştır bu oyunda, izleme fırsatı bulunursa tiyatro sevenler tarafından izlenmesini tavsiye edebileceğim tiyatroyla ilgilenmeyenlere tavsiye etmekten uzak duracağım oyun
Alexandre Dumas (baba)
Eğer Tanrı, insana yaşamaya zorladığı hayatı kendisi yaşamak zorunda kalsaydı, kendini öldürürdü.
Arthur Schopenhauer
Şu dünyayı tanrı yarattıysa, onun yerinde olmak istemem doğrusu. Çünkü, dünyanın sefaleti yüreğimi parçalar.Yaratıcı bir ruh düşünülürse, yarattığı şeyi göstererek ona şöyle bağırmak hakkımızdır: "bunca mutsuzluğu ve bu üzüntüyü ortaya çıkarmak uğruna, hiçliğin sessizliğini ve kıpırdamazlığını bozmaya nasıl kalkıştın?"
Dante Alighieri
Tanrı bize cenneti vaat etmemiş olsaydı,kimse ona secde etmezdi
Franz Kafka
Ev halkını koruyan Tanrıya inanmaktan daha keyif veren ne olabilir!
Friedrich Nietzsche
insandaki güçlü ve ulu olan herşey insanüstü ve dışsal olarak düşünüldü.insan kendini çok küçümsedi.Kendindeki iki yanı birbirinden ayrı iki alana böldü insan ; Değersiz ve güçsüz yanı ile güçlü ve şaşırtıcı yanını..ilkine insan dedi , ikincisine ise Tanrı!
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Tanrı, insan ve madde diye ayırım yapmak anlamsızdır. Evrensel cevher, saf bilinç olan ruhtur. Düşünce basamaklarını kateden insan sonunda kendisine döner. Gerçek ruhun kendisi olduğunu keşfeder. Aslında insan tanrı; tanrı da insandır.
Gerard de Nerval
Tanrı öldü. Cennet bomboş - Ağlayın çocuklar, artık babanız yok.
isa Mesih
Tanrı ruhtur, O'na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdırlar.
Jean-Jacques Rousseau
Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. insanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir.
düşünüyorum da kendinden daha iyisini yaratıp, yerine geçerek eskisini yok etmektedir.böylece kendinden daha iyisini yapabilir misin? soruları cevap bulunmaktadır.yarattıklarını öldürüp,yenisini yaratmak onun işi değil mi?
yüzyıllardır insanların evreni anlamaya ve çözmeye çalışması, tam anlamıyla çözemediğinde ise kendinden daha büyük bi güç olduğuna inanarak insanoğlunun ortaya çıkardığı kavram...
en başta hiçbir şey yoktu. Ne uzay, ne zaman. sonra ufak bir ışık hücresi belirdi. yoktan. Binlerce derece sıcaklığındaydı, ve içinde uzayı barındırıyordu.
her şeyin başlangıcı olan, daha önce akıl ve bakış ölçülerinin ulaşamadığı bir yokluğu yok eden an.
ilk an.
işte (dinler filan umrumda olmadığı halde) "bu an için" inandığım varlıktır. zira Başka şekilde açıklayamıyorum.
ancak bunun karşı argümanı da; "açıklayamadığın bir fenomeni, sonsuz güçlü, görünmez, kanıtlanamaz başka bir fenomen ile mi açıklıyorsun?" cümlesidir.
çocuk annesine sorar; "ben nasıl varoldum anne?"
annesi de yanıtlar; "seni leylekler getirdi yavrum."
ama işin aslı babamız prezarvatifsiz penisinin annemizin kanaması olmadığı bir gün vajinasına girip çıkmıştır, bu sırara babamız zevk almış ve boşalmıştır. sonucunda da 9 küsur ay sonra biz anamızın bedenine girdiğimiz vajinasından çıkarak dünyaya gelmişizdir.
ancak bunu böyle anlatmak kabadır. lakin o çocuk annesinden "baban beni sikti, sonra da sen beni yara yara içimden çıktın, acıdan neredeyse bayıldım, asla zenci bir kocam olamaz." duyarsa dumura uğrar.
ama işin gerçeği budur.
gerçeği öğrenince de susarız, anlatmak istemeyiz. çocuklarımıza biz de "seni leylekler getirdi yavrum" deriz.
binlerce yıldır süren yalan bir hikaye de devam eder.
