Tatli olan hemen herseyini deneyip her seferinde havuclu kekini ne var bunu annem de yapiyor diye atladigim yerdi gecen gune kadar kendisi. Bunca sene bosa beklemisim megerse , sanirim artik sadece havuclu kekini yiyecegim yer.
White chocolate mocha denilen sut-seker karisimi yerine nane aromali chai tea latte'sini tavsiye ettigim guzel mekan. Yiyecekleri biraz fazla pahalidir ama.
kızılay karanfile şubesi açılacak olan mekan. Tiki kızların, delüğanlı atarlı angara bebelerinin uğrak yeri olacak gibi. Sadece yer bildirimi yapmak için gidenleride unutmamak lazım. Gidermiyim? Hayır. Pahalı olmasından değil. Aslında pahalıda değil. Zaten bi cafede de kahve 5-6 lira ama benim isyanım 'sıtarbakscıyız, kuuluz' havasıyla takılanlara. Burada içince kendini elit sanmalar falan. Lan uyuz önce o sümüğünü sil, sonra o ipadini aç kendi çapında havanı yap. Bana yanlış geliyo bu kasıntı davranış çılgınlığı. Bu yüzden hiç gitmem bu yavşak mekana. Zorla bi kere soktular, kıramadım girdim. Kahvesi fena değildi. Abartılcak bir şey yok. "yaa öğlenleri kesinlikle içmeliyim sıtarbakstan" diyolar ya vurasım geliyo ağızlarına. Anan da latte içiyodu dimi pezevenk. Alt üstü kahve anasını satıyım, ne bu hava bu new yorker havaları.
kahve içmeden önce zorlandığım tek işletme.
"kahve içecem lan ben sütlü kaave!" diyemedim bi türlü. isimlerini telafuz edemediğim için arkadaşımı hep öne attım " sen ne içiyosan 2 tane söyle" diyip savdım. bi keresinde mochachino mu ne içtiydik. meğer şekeri sonradan alıyormuşuz. isteyemedim bi türlü ezerler bizi büklüm büklüm oluruz diye.
daha bugün starbucks'ı bünyesinde bulunduran shaya grubunun yönetim direktörü murat gün ile tanıştıktan sonra nasıl bu kadar emin ve hızlı büyüdüklerini anladım. starbucks'ı büyük yapan giden insanlar değil, pazarlamasını ve kalitesini en üstte tutan kişilerdir.
birkaç yıl önceydi soğuk bir kış günü idi. dedim şurda bi kapuçino içeyim içim ısınır birazda dinlenmiş olurum diye düşündüm. kapıdan içeri girdim ve kasiyerin yanında küçük tabelada içeceklerin isimleri yazıyor. isimlerin hepsi bana yabancı hiçbirini tanımıyorum. bir tek"frapuccino" ismi bana hafif tanıdık geldi.belki kapuçino'nun akrabasıdır diyerek hafif kanım ısındı buna. ve sipariş vermeye karar verdim. hay ben kör talihimi sikeyim ve sınav başladı.. -bir frapuccino rica ediyorum. +lörosbi'li mi olsun? dagrşam' lı mı olsun? -eee şey dagrşam'lı olsun.hadi ver! +hetoröl'lümü olsun? faxdöten'limi olsun? (ya sabır! ya settar!) -hımm hetoröl'lü olsun.hadi ver! +despotil'mi koyalım içine? yoksa andoze'mi koyalım? ( dışarda olsak ben seni kanırta kanırta sikerdim amma ne yapalım toplum içindeyiz. ulan sorular hep iki şıklı amk. tek şıklı olsa,"he ondan"" deyip geçiştireceğim ama seçenekler hep iki şıklı ) -eehm andoze koyalım.hadi ver. +prefoje'mi katalım içine? yoksa ardövre'mi katalım? (hay senin ananı avradını gelmişini geçmişini! nereye düştüm lan ben! ) -eee şey proflüştrjebüt katalım.hadi ver! +isminiz neydi? (aha! dedim amk. bana kamera şakası yaptılar herhalde dedim. etrafta kamera arıyorum.) meğerse bardakların üstüne isim yazıyorlarmış normal prosedürleri böyleymiş. 7 tl. verip içeceğime kavuştum. tadı'da güzeldi kahvenin yalan yok...iyi oldu bu başlığın hortlaması. starbucks'ta yaşadığım ve tebessümle hatırladığım bu anımı sizlerle paylaşmış oldum...herkese iyi geceler...
Kafe elemanlarının sizi rahatsız etmediği mekandır. Ancak bazı yerlerde aşırı yoğunluktan da olsa WC kapılarına şifre konulması çok iticidir. Çiş yapmaya gelenlerin bugün değilse de bir gün kahve de içebileceği gerçeğini unutmuş yerdir.
kitap okumak ve bazen internete girmek için uğradığım ve hiçbir şey içmediğim mekan. kimsenin gelip birşey içer misiniz diye sormaması da ayrıca takdire şayan.
