ben gerçek acıyı ilk bu şarkının klibinde gördüm. yani ilk üzüntümü bunu izleyince yaşadım. "allah ım" dedim "bir insanın sevgilisi nasıl ölür gencecik yaşta lan" dedim. şaşakalmıştım. dehşet içindeydim. hatırlıyorum. kızın, öldükten sonra sevgilisi tarafından kucaklanırken oraya buraya savrulan sarı saçlarını hatırlıyorum.
klip bitince oturdum ağladım. neyse ama sonra alıştım. şimdi sevgililer mafya tarafından taranır oldu, yüzlerine gözlerine toprak doldurulur oldu. bende hissiyatın h si yok.
onsuz 14. yıl....
ötekinin 20.
şarkımızdı...
onun ve onun yitirdiği kardeşine dair yüzlerce kez konuşmuştuk.
bir ben kaldım.
''gizlesem hiç fayda etmez, söylesem de daha beter.''
elimde yine kalemim
yazıyorum seni sayfalara
seneler seneler
kitap olmus anılarla
gizlesem hiç fayda etmez
söylesen de daha beter
sorma neden, sorma neden
en derinde en son arzum
Şu halimde sana yakın
olsam yeter sorma neden
neden geceler bu kadar sessiz
neden rüyalar bu kadar uzak
neden derler iyiler çok yaşamaz
al bu canım senin al senin olsun...