osmaniye otogarında otobüs durur durmaz gelen simitçilerin sattığı, normale göre küçük, hafif şekerli bir tadı olan, kırmızı renkli osmaniye simidi de simitler arasında özel bir yere sahiptir. çayla, ayranla veya gazozla değil de şalgam suyuyla yenmesi de ilginç bir durumdur.
en güzeli ankara simitidir. ayrıca evimin dibindeki fırında 24 saat sıcak şekilde bulunan hamur işi. bacağım çok ağrıyo be sözlük, biri olsa da inip hemencecik alıp gelse.
Sıcacık ve çıtır çıtırdı küçük çocuğun simitleri. Kirli yüzünde ki güneş kavruğu gibi kızarmıştı halka halka . iskele babalarına dayanmış onu izlediğimin farkında değildi. Yıllarının deniz köpüğü gibi süratle yok olacağının farkında olmadığı gibi. Çevreyi kolluyor, tedirgin ve tablasını sağ salim bitirip evin yolunu tutma telaşında. Belli ki çekiniyordu zabıtalardan. Atik gözleri sezdi gelen tehlikeyi. Lacivert şapkalılardı kalabalığın arkasından ona doğru gelen. Tablasını kaptığı gibi koştu umutlarının arkasından. Yere bir simit düştü. Martılar simitin üzerine üşüşmüştü. Kim bilir belki de çocuğun rüyasının bittiği yerde martıların ki başlıyordu.
ne zaman pastaneler simit işine girdi artık simidinde tadı kaçtı. nerde eskiden sokakta okul kantininde satılan çıtır çıtır simitler. o süslü püslü simit saraylarının bile yarısından çoğunun simidi yenecek gibi değil. bari simide dokunmayın arkadaş, bırakın onu zevkle yiyelim.
ekmek yoksa oh ne ala simit yiyelimdir, simit. çıtırı, yanığı, yumuşağı, sıcağı... diye damak tatları vardır. ama yanına sıcak içecek özellikle çay fena değildir herkesce.
