hiç içmedim, bilmiyorum.
televizyonda da sigara öldürür reklamlarını gördükçe, hayatımda hiç içmeyeceğimi anladım.
Ama sigara içenlere karşı da şöyle bir tepki var:
-Utanmıyorsun dimi. görmedin mi reklamları bak adamlar ne hale gelmiş sigara içe içe. kendini öldürüyorsun kendini. yazık çok yazık bırak artık şu zıkkımı.
Bu sözlerin sarf edilmesi çok gereksiz. adam bilmiyor mu acaba, sigaranın ne kadar zararlı olduğunu, nelere yol açabileceğini? e biliyor.
Sen hiç çok sevdiğin birinden ayrıldın mı? veya çocuğundan? çok sevdiğin bir oyuncağın elinden alınışına hiç mi hüzünlenmedin?
dediğim o ki, sigara, bağımlılarının vazgeçilmezidir. çocuğudur, arkdaşıdır, oyuncağıdır. Ben işten eve gelirken -istanbul'un tüm yorgunluğunu, stresini üzerinden atmak için olsa gerek- gel bakalım şuraya gel hadi, deyip sigara içen insanlar gördüm. öyle bir gel diyor ki, öyle bir içtenlikle istiyor ki, "ben de içsem mi acaba?" dedim kendi kendime.
sigara zararlıdır, öldürür. içmeyin, içtirmeyin. Ama bağımlısı olanları da rahat bırakın. onlar ne yaptıklarını sizden daha iyi biliyorlar.
içen bazı insanların yaşadığı pişmanlıkları görünce iyice karşı olduğum zehir türü.
belki içerken bir zevk verebilir ama hastalık geldiğinde bu hastalık, çevredekileri sigara dumanından milyonlarca kat daha fazla etkiler. o acıyı içinizde hissettiğiniz anlar olur.
(bkz: sigara pişmanlıktır)
gereksiz ürünlere anlam yükleyen insanların tükettiği ürün.
mesela örnek olarak verilirse "yemek üstü". bir kişinin hoşuna gider diğerine söyler ve böylece yayılır.
zevk olarak yayılması tüketimi arttırır. veya tuvalete sigara ile girmek bir açıdan "sıçma sigarası".
bu arkadaş yemek üstü ile aynı olarak sadece insanlar arası yayılan alışkanlıklar ve sigara kullanılan anlar ve
çeşitli duygu karmaşalarının yaşandığı vakitlerde sigara tüketimine bir anlam yüklenilmesi sonucu oluşan,
bağımlılık adı altında sadece duygusal bir tatmini amaçlayan tüketimdir. ben yedi senedir içiyorum ama seviyorum diye
içiyorum. dert, tasa bahane etmiyorum kardeşim. içiyorsan kimseye kızma kendine kız. ne diye üreticiye kızıyorsun.
adam satışına bakar. senin sağlığını düşünse zaten üretmez.
daha fazla kendime zarar vermeden bıraktığım şey. ama sanırım tam anlamıyla bırakmıcak kendilerini. sadece %80 azaltıcam. yani sadece ve sadece alkolle beraber içicem kendilerini. birde gerçekten çok sıkıldığım zaman günde 1 belki 2 tane içerim. o da o kadar.
yok arkadaş, özellikle son 3 gündür boyun kısmımda gariplikler seziyorum. bu böyle olmaz. korka korka içmektense hiç içmem zaten gerekte yok.
ama üstte ne dedim. alkolle falan gene içerim. neden? çünkü bu madde keyif veriyor arkadaş. zararlı kabul ama keyifli. neyse efendim. bırakmadım azalttım. hatta alkolle bile içtiğim de winston one kullanıcam.
sevgilim içtiğinde aldatıldığımı hisettirecek kadar nefret ettiğim zaralı zırtapoz. her objeye bir cinsiyet kavramı yüklüyorum nazarımda sigara kesinlikle dişi.
aptalca bir hevesle başlayıp, alışıp, elbet bir gün bırakırım diye devam edip, bugün nasıl oldu da 2 pakete çıktığını anlamadığım, başladığım güne lanetler okuduğum illet.
artık bırakamayacağını anlamış olup da bari cepteki paranın amına koymayalım diyenleri sarma sigaraya yönlendiren ibibik.
kaliteli bi tütün alın 50 tl, sigara sarma makinesi 5 tl, 200'lük sigara kağıdı paketi de 3tl desen yaklaşık olarak 60 tl'ye bu iş bayağı ucuza kapatılır.
hesapladım, 1 paketi 1 tl'ye geliyor. sarıp sarıp marlboro paketine koyup millete ikram ediyordum da, sonuna gelene kadar kimse anlamıyordu yeminle.
tütünün ince bir kağıda hapsedilip sarılmasıyla silindir biçimine getirilmiş, paketin içine özenle dizilmiş, bir an için de olsa stresden uzaklaşma amaçlı tüketildiği düşünülen, bağımlılık yapan ve genelde içmek eylemiyle adı geçen bir ürün olur kendisi.
'sigara pişmanlıktır' sloganı altında kişiyi sigarayı bırakması konusunda iknaya yönelik bir çok da reklam vardır televizyon ekranlarında insanları bilinçlendirmek adına boy gösteren.
