Geçen yine oturdum hesaplayacağım içmesem ne kadar param olur diye, dedim bu sefer bir çılgınlık yapayım içmesem değil de sarma sigara alsam, değerli vaktimi harcayıp sarsam ve onu içsem ne kadar olur. sağdan soldan soruyorum bu işin ustalarına şu ne kadar bu ne kadar diye. baktım yine iyi para çıkıyor ortaya, hani taksitle bişeyler alabilirim o parayla. sonra gittim yoldan geçerken sürekli gördüğüm tütün satan küçücük bir dükkan var, girdim içeri. yaşlı teyzenin teki hiç durmadan sarıyor, ama durmuyor böyle. birşey soruyorum cevap vermek yerine çıkarıp yenisini sarıyor falan, arada elleri havaya kaldırıyor ayaklarıyla sarıyor. neyse teyze kolay gelsin dedim, çıktım ve paketimi aldım yine öyle işte.
tarafımca genelde tat alınmadığı halde psikolojik bir bağımlılık sonucu tüketilen zehirdir. neyse ki daha sağlıklı düşünebildiğimden 2-3 saatte bir içiyorum artık. yakında bırakıcam. az kaldı. 3 ayda bir bu entryi editlemeyi düşünüyorum sigara tüketim durumum hakkında. Kasım 1 de görüşmek üzere...
günde 1.5 paket ile ölüme koşturan yalnızlık abidesi.ben onu bırakamayacağım gibi.bırakmak istediğimden bile şüpheliyim ama hem sağlık açısından hemde ekonomik açıdan beni beceren bir zenciden farkı kalmadı artık.bırak git be beni psikolojik endişeler, nikotin tedavileri.özgürlüğümü geri ver.beyaz tenimin sararmasını engelle.
bayram sebebiyle büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öptüğümüz şu günlerde rahat rahat içilemeyen , özlenen, parayla kendini zehirleme gerizekalılığının baş aktörü.
