Necip Fazıl 1954 yılının bahar aylarında Büyük Doğu'yu tekrar çıkarmaya başlar. ilk sayının kapağında ağlayan bir genç kızın resmi üzerinde "Milletçe ağlıyoruz" ifadesi bulunmaktadır. içerideki yazı ise "Milletçe ağlıyoruz.
Çünkü ağlamak kanunen suç değildir. Eğer suç olsaydı, onu da beceremezdik." şeklinde başlamaktadır. iyi bir satış rakamı yakalayan bu sayıda, felsefe yazı dizisinin altında Sezai Karakoç'un imzası vardır.
Aslında yazıyı kendisinin kaleme almadığını ifade eden Karakoç, zaman zaman üstadın bu türlü tasarruf ve iltifatlarıyla karşılaştığını ifade eder.
Mülkiye'de oldukça başarılı bir öğrenci olan Karakoç, haziran ayındaki sınavlardan sonra mezun olacağını düşünerek sevinmektedir. Fakat beklenmedik bir durumla karşılaşır: Üstadı, en kısa zamanda istanbul'a gelip kendisine yardımcı olmasını istemektedir. Genç şair son sınavlarının yaklaştığını söylese de kâr etmez.
Kısakürek "Olmaz. Hemen gel. Bu bir emirdir" der.
Karakoç, usta şairi gücendirmekten endişelenir, bundan ötürü ona karşı çıkamaz. Hepsi sözlü olan sınavlarını rapor alarak eylül ayına bırakır.
Öte yandan babası, kendisine danışılmadan alınan bu kararı tasvip etmez.
Yine de verdiği sözü tutması, istanbul'a gitmesi gerektiğini söyler.
