cahit sıtkı tarancı’nın bir nevi carpe diem ve karşılıksız/ platonik sevgi vurgusu yaptığı şiiridir. bir annenin çocuğuna veya olgun sevgilinin genç sevgilisine karşı sitemkar, cefakar (eziyet çeken), hem karamsar hem iyimser ve tamahkar (sevdaperest) yaklaşımı olabilendir.
