bakma guldugume, umursuz tavirlarima. icimde binalar uzerine binalar dusuyor. belki de sana en cok ihtiyacim oldugu donemdeyim. beklentiler ve yapmam gerekenler arasinda bosluktaki ip gibi sallaniyorum.. ilk defa bu kadar korkularima yenik dusuyorum. Beklemek, ne yipraticiymis, bu biz miyiz?
dayanamiyorum bazen cok ozluyorum seni. neler yazmak geliyor da yazamiyorum sirf uzulmeyesin diye. o suntanin altina yazdigin notun ve resimlerimiz avutuyor beni. gozlerimi dolduruyor yoklugun, resimleri opturuyor. seni cok seviyorum be sevgili.. hisset beni, sana geldim gene. iyi geceler.
sevgili, ne o gergin surat oyle uyurken de mi surat asicaksin bana.. sarmissin kollarinla yorgani e hani bana kalan tarafi. bu kadar mi uzdum seni, yerim de mi yok artik koynunda? kurtul kendini saran dugumlerinden. kurtul ki bende sarinim sana. her sorunun sonu, yeni bir baglilik bizim icin. unutma, yanindayim. geldim koynuna.. iyi uyu, iyi uykular.
kelimelerle anlatmaya kalkarsın eksik kalır, şarkıyla anlatmaya kalkarsın daha öyle bir beste yoktur, belki şiirle anlatılabilir duyguların azda olsa kağıda dökülmesiyle bir nebze.*
sevgili kelimesi tanimlamaz onu. onunla oldugunuz zamanlar o kadar kisadir ki onsuz oldugunuz zamanlarin uzunlugunin aksine. hayata farkli baktiginiz noktadir.
sevgili şudur budur diye saydıran insanlara cevaptır. birlikte gülmesi ayrı, küsüp barışması ayrı güzeldir. hayatı sevme, sevgi arsızı olma sebebidir. her şeye rağmen mutlu olsun dediğindir. ayrıyken kiminle nerde olduğundan çok aç mı hasta mı diye düşündüğündür. doğurmadan çocuk sahibi olmaktır. içinde büyütüp büyütüp tam senin sanmışken tercihine kaldığındır.
sonra moruk o zaten derme çatma, üflesen yıkılacak moddaki hayaller, herşeyi bi kenara fırlatıp kovalanan hayat setupları sana balgam, gastrit, bulanık görme, uzay boşluğu boyutunda baş ağrıları olarak geri döner. sevgili budur, tabi seversen..
niye sildin ki yazdıklarını. onlar senden bir parçaydı bana iyi olsa da kötü olsa da. duygu travnması yaşıyorum. 3 gündür uyuyamıyorum her gece kabuslarla uyanıyorum. yemek yiyemiyorum. insanlar avutmaya çalışıyo, zaman diyolar geçirir. sen zamandan bağımsız varsın ki kalbimde onlar bunu bilmiyor. face'e dokunmadım bile ne birini ekledim ne de engellileri. alkolik olucam ben galiba.
en çok iki şeyden korktum; sevgilmemekten ve ölümden.
en çok iki şey diledim; sevilmek ve ölmemek, en azından senden önce.
galiba ben sevmeyi bilmiyorum yada biliyorum ama sevdirmeyi beceremiyorum yada sadece sen sevmedin. o kadar şey yaşandı ki söylendi ki, söyledin ki tam olarak hangisine inanicam bilmiyorum.
ama inandığım birşey var bana bakarken ki gülümsemen ve içtenliğin gerçekti, gözlerin de ki ışık beni kendine çeken gerçekti. hani bana neden diye sormuştun ya? o ışık yüzündendi. onun dışında ki sözlerin sinirin de gerçekti ama. o kadar çok duygu karmaşası var ki.
eğer benim yüzümden yazmıyorsan buraya merak etme artık.
