Duydum ki bugün bu şehirde değilmişsin. Hoş, söylemeseler de olurdu. Güneş soldu yine, bulutlar ağır.
Yokluğunda bu şehir dünyanın en ıssız köşesi gibi geliyor bana.
aynı zamanda en iyi arkadaş, yeri geldiğinde anne-baba, abi-abla olan kişi. uzak kalınca çok özlenen, kendinizi eksik hissetmenize neden olan, varlığı mutluluk kaynağı...
ayrılana kadar canım cicim bebeğim tarzı hitaplara layık oldugunu düsünüp, ayrıldıktan sonra hayvan, öküz vs hakaretleri yakıştırmaktan kendinizi alamadığınız şahıstır.
gün geçtikce ona daha fazla aşik olursunuz ilk günün hevesini kaybetmezsiniz. o sizin cocugunuz gibi olur yaptigi hicbir sey gozunuze batmaz, biriciginizdir, iyi ki sizinle olandir.
öyle bir seversin ki annenle konuştuğunda farkında olmadan onun adını söylersin, öyle bi seversin ki kız kardeşin aradığında farkında olmadan onun adını söylersin, öyle bi seversin ki hiç tanımadığın iş için arayan bir kadına onun ismiyle hitap edip özür dilersin.
sevgili denilen şey budur. her an onunla konuşuyormuşsun hissini yaratandır.
