Büyük Bunalım denince herkesin aklına 1929'daki siyah-beyaz borsa çöküşü fotoğrafları geliyor ama istatistikler günümüzde çok daha dramatik bir tablo çiziyor.
1930'larda tek bir kişinin maaşıyla ev ve araba alınabilirken, gıda ve barınma giderleri gelirin küçük bir kısmını kaplıyordu. Bugün ise iki kişi eşek gibi çalışıp yine de ev kredisi ödeyemiyor, alım gücü endeksine vurulduğunda ortalama bir çalışanın durumu 1929 krizindeki insanlardan çok daha geride.
Aramızdaki tek fark, elimizde renkli ekranlar ve uyuşturucu niyetine tükettiğimiz ucuz dijital içerikler olması. Fakirliğin üzerini rengarenk bildirimlerle örttüğümüz için krizin adı konmuyor, modern kölelik sessizce devam ediyor.
