en son altı yıl önce kullandığım ve sonuçlarından hiç memnun kalmadığım cümledir.şimdi yerine başka cümleler kullanıyorum örneğin ;
annem bazen beni sevmiyor gibisin dediğinde hangi evlat annesini sevmez ki böyle konuşma diyorum.
sevgilim seni seviyorum dediğinde her zaman diyorum.
arkadaşlar seni çok seviyorum cevriye dediğinde sadece sarılıyorum.
ben de kelimesi dahil sevgiye dair hiç bir şey kullanmıyorum.
belki gerçekten söylemek istemediğim şeyler hissediyordurum ama söyleyeni toplanıp siksinler. bu dünya da bu cümleyi hiç bir adem oğluna kullanmayacaksın.insanı bu denli savunmasız hale getıren baska bir şey yok.
yolda karşıdan karşıya geçecektik. otobüsün geçmesini bekliyorduk. ben durakta duracak sandım ve yola atladım. meğerse geliyormuş. sevgili birden kendine çekti beni. küçüğüm zaten, dibinde bitiverdim birden. afalladım. korkmuştu. ''dikkat et'' dedi. ben de korkmuştum haliyle.
birden, ''seni seviyorum ve kaybetmek istemiyorum'' dedi. çok ciddiydi ve korku doluydu gözleri. iliklerime kadar hissetmiştim sevildiğimi.
anlaması en zor duygu durumu. bazen gerçek olduğunu yıllar sonra anlıyor insan.
bazı şeyleri o zamanın içindeyken anlayamamak ne kötü be.
laneti sanki bir ömür sürüyor.
nerde ne zaman diyeceğini bilemeyeceğin durumdur. insan 6 yıldır hiç görüşmediği eski sevgilisini görüp tekrar aşık olabilir mi? Olursa ona seni seviyorum diyebilir mi? Hayatı allak bullak olabilir mi? 3 gündür içinde bulunduğum en büyük sorunsal bu. O seni seviyorum diyebilecek kadar yürekli biri mi şu an? Gördüğümüzün an birbirimizi hemen yanındaki amcaya işte bu evlenmek istediğim kızdı dedi. Ben ne yaptım sadece güldüm. Ama tahmin edemezdim bunu diyeceğini. Ben mi demeliydim tam o sırada seni seviyorum diye. çok karışıktır bunu diyebilmek çok zordur sevgili sözlükseverler. Eğer bir gün gerçekten belini sardığınızda, beliniz sarıldığında size güven veren, heyecanlandıran birini bulursanız ona seni seviyorum demekten korkmayın. Ve hiç kaybetmeyin onu.
çeyrek asırlık hayatımda kurduğumu hatırlamadığım cümle, bir insana seni seviyorum demek, piuu, ne verdiniz de ne istiyorsunuz derler adama. kesinlikle içinin doldurulması gereken cümle. o değilde kız arkadaşlarım iyi sabretmiş bana.
bazı insanlara hiç yakışmayan söz. böyle bi yarım ağız söylüyorlar ya seni seviyorum diye, ağızları kayıyor sanki o an, eğreti eğreti söylüyorlar, o insanlar aslında hiç sevmiyor bence.
ne kadar çok söylenince anlam yükü o derece hızlı azalan, aslında çok değerli ve anlamlı olan sözdür.
fakat günde yüz defa birine soyleyince, sevgili olsa bile, samimiyeti azalır.
her saat başı seni seviyorum diyen biri ne derece anlam yuklemis olabilir ki?..
belki sevmesi gerçektir ama, yerinde kullanmak lazım bu önemli cümleyi.
nadir söylese insan, arada, hiç beklenmedik anlarda mesela, insan için daha önemli olur o güzel ve saf cümle.
masumdur bu laf, ama günde yirmi defa soylemedikce..
