Bugün ofisime gelen birine çay ikram ettim ben oruçlu olduğum için eşlik edemedim, dedi ki "boş boş şeylere inanıyosunuz aç kalmayla ibadet mi olurmuş???"
Belki haklı belki haksız ama ben inandığım şeyi yaptığım için içim rahat ama siz bi düşünün derim
Ya varsa???
14 gün kaldı. inşallah ramazan ayında kahve içebilirim. bu sefer rahat rahat yiyip içebileceğim inşallah. biz laik bir ülkeyiz laik. adalar seyahatime başlamayı düşündüğüm aydır. istanbul da boşalır herhalde biraz.
yarındır. ramazan geliyor diye çok heyecanlı ve mutluyum. hoş geldin "şehr-i ramazan". geçen sene de şehr-i ramazan yazısını görmüştüm. ramazan ayımız mübarek olsun. yarın akşam mis gibi iftar yemeği yemeyi planlıyorum.
çocukluğumuzdan beridir tanışık olduğumuz bir aile dostudur. milyonlarca insan ile aynı anda sofraya oturup ortak dua ve temennilerle yemeğe başlamaktır. yiyeceklerinin, sahip olduklarının değerini anlamak, unutulan bazı değerleri hatırlamaktır. bazı insan hasret ve sevinçle karşılayıp bazı insan da mesafeli yaklaşsa da ramazan ayı geçmişle buluşturan bir zaman makinesi, kimi zaman kulağa gelen bir ney sesi, kimi zaman da minarelerdeki kandil ışıkları olur.
Bazan oruç tutarım, bazan içki içerim bu ayda. Genelde içerim, bazan oruç tutarım. Tutmam bazan. Allahu teala ile arama kim girebilir?
Ramazan kolileri hazırlatır, sonra gidip içerim bazan.
ilk gün kurtlar kuşlar tutar, ben kurt kuş değilim. Kalbi firak, bir gönlü yaralıyım. Allahu teala içimi bilir, içtiğim için isyanda değilim, pek bir başı öndeyim.
evet yok.
şu da var ki, zaman geçiyor ve millet gitgide ibne oluyor, bir tuhaf oluyor, değer yargılarından da her geçen gün uzaklaşıyor sevgili aykolik.
işin tuhafı bunu dile getirmekten utanmıyor.
hadi hayırlı ramazanlar.
Her ramazanın ayrı bir ruhu oluyor bende. Her yıl farklı bir tadı ve meşgalesi oluyor. Ya biri geliyor bütün ay onunla geçiyor. O, onun ramazanı oluyor örneğin. Ya da bir mekan. O ramazan, ruhunu orada yaşatıyor. Ya da bir dizi, oyun, interaktif mecra…
Sonra yıllar geçiyor aradan ve her ramazan o hatırlanıyor. “Geçen ramazan şu olmuştu” diye gülümsüyorsun. O ruh, geçip gidiyor sonra. Ama tadı kalıyor.
Sanırım bu ramazanın ruhu, ruhsuzluk olacak. Yıllar geçecek, belki ruhsuzluğu bile tat verecek. Kim bilir…
