eski havasını kaybetmiş radyo. eskiden saatlerce neşeli sohbetler ve güzel şarkılarla yayınlar devam ederdi. daha sonraysa, zaten hep içimizde olan ve sadece öfke anlarında ortaya çıkan egoistlik karıştı radyonun damarına. kişisel öfkelerin odağında, bazı tatsız gayretlerle unutulmaya yüz tuttu. belki de yanılıyorum, sadece benim yayınımda koltuklar boş kalıyor. sebebi? çok komik...
kendisiyle aynı müzik türünden hoşlanmayanları "gereksiz" diye nitelendiren djlere ve sayıca düşük kitlelere sahip olan ama bir geleceğe sahip olmayan radyo.
tekrar yayına girmesi ile bütün sevenlerini başında toplayan radyo. köyüne ilk defa televizyon gelen ağa gibi sevindik. yayına girmesi tüm yurtta sevinçle karşılanmış, halaylar ve zurnalar eşliğinde oynanan oyunlara ateşler eşlik etmiştir. hayırlı uğurlu olsun.
