Hafta sonu lise arkadaşımın kendi kliniğini açması üzerine gideceğimdir. şuana kadar kendimi kandırdım psikolojik sorunlarım yok diye maalesef ki var. 10 senedir doğru düzgün görüşmediğimiz için arkadaşlığın sorun olmayacağını söyledi.
Ben ki insanların kafasını kesip bütün dünya'yı yakıp yıkmak isteyen aksi nalet, geçimsiz insan artık hayatın tadını almaya daha çok çalışıyor kendimi pamuk gibi hafif hissediyorum.
Şüphesi olanlar, çekincesi olanlar utanmasın gitsin. Başta herkes gibi "sanki bir b*ka yarayacak ya?!" Modunda oluyorsunuz ama kendinizi açtıkça insan cidden ferahlıyor. Karşınızdaki kişi sizi yargılamıyor, ayıplamıyor, sıkmıyor tamamen ne isterseniz o ortamı yaratıyorlar.
Hatta bir adamın teki yazmıştı "psikoloğa gittiğimde masadaki peçetenin neden orada durduğuna anlam veremedim ama çıktığımda çok güzel anladım." diye.
Böyle bir şey işte.
Edit: şaka şaka orospu çocukları ben kim psikoloğa gitmek kim amk. Yarrağımı yesinler.
kendinizi anlatırken, kendinizi tanımanıza yardımcı olan kişidir. sağlıklı, hasta tüm bireylerin gitmesi gerekir. kendiniz için yapabileceğiniz en büyük iyiliklerin başında gelir. yanlış anlamayın psikolog değilim ama canım psikoloğum iyi ki var.
Pandemi döneminde hepimizin etkilenmesi gibi çocuklarda etkilendi ve kızım telefonla bir hayat sürdürmeye başladı. Ama biz bu sorunu .ok güzel bir doktorla çözdük.
kaynak:https://cocukvegenc.com/
Psikiyatristlerin en sık karşılaştıkları ve içinde çıkmaya çalıştıkları sorulardan bir tanesi budur. Bu sadece ülkemizde değil, dünyada da önemli bir sorundur. Bu sorunun yanıtı çoğu zaman ’hayır’ olur, çünkü depresyon tedavisinde psikoterapiler işe yarasa da hemen sonuç almak zaman alır. Günümüzde, ağır depresyonlar, yani bizim tıp dilinde Majör Depresyon olarak adlandırdığımız, intihar eğiliminin de ortaya çıktığı durumlar, hastaneye yatırılarak tedavi edilmek zorunda olsa da, hafif ve orta şiddetli depresyonlar kolaylıkla ayaktan tedavi edilebilmektedir.
kaynak:https://www.psikologmeltemdemir.com/
4 ayrı psikologa gittim 1 sene içinde. Net olarak söyleyebilirim ki ne düşündüğünüz ne halde olduğunuz ne kadar kötü durumda olduğunuz adamların silkinde bile degil. Adam ilk parasına sonra saatine bakıyor. Papağan gibi aynı sözleri tekrarlıyor. Ve sana bi görev veriyor haftaya şunu yap gel konuşalım bilmem ne. Sırf devamlılık sağlamak kendilerine bağlamak için bu da başka bir numarası yok.
Herkes ayda 1- 2 kere gitmeli bence. Hepimiz bir şekilde profesyonel bir göze ihtiyaç duyacak şeyler yaşıyoruz. insanın nefes aldığı; kendini, olanı biteni keşife çıktığı bir durak gibi. Ekmek, su değil kabul ama ihtiyaç ihtiyaç. Hatta arttırıyorum, bazen serotonin kaynağı.
