Bugün ilk defa izlediğim başrolünde kemal sunal'ın olduğu 1988 yapımı bir serif gören filmi.
80'li yıllarda iyiden iyiye ayyuka çıkmaya başlayan almanya'daki Türklerin uyum problemini başarıyla anlatmış. Ayrıca ahlak anlayışının ne denli bencilce uygulandığını işlemiş. Ve tabi ki Türklerdeki üniforma ve kolluk kuvveti korkusu. Özellikle 80 darbesiyle ortaya çıkan bu korkunun ne denli otonom olduğu sorgulanmış.
Filmin en güzel sahneleri ise kemal sunal'ın çocukla oyun oynadığı bölümler.
şu ana kadar izlediğim en kötü kemal sunal filmi. ha belki yurt dışında yaşayan türkler için güzel gelebilir. yaşadıklarının bir benzeri resmediliyor çünkü filmde. ama gurbette yaşanan hikayeler çok daha güzel bir şekilde işlenebilirdi.
