Aşk konusunda kimse yalan söylememeli. Aşkın bir başkasını sevmek olduğunu söylemek koca bir yalandır. Aşk karşılıksız yaşanamaz. Buna en büyük itiraz karşılıksız seven insanlardan gelir. Ancak onlar da en azından fantazilerinde aşklarına karşılık bulmadan yapamazlar. Aşkı besleyen sevilmek, önemsenmek duygusudur. Aşk bu anlamda bir başkasının dünyasında varolma çabasıdır. Kendi varoluşunun bir başka varoluş tarafından onaylanması ihtiyacıdır. Bir çift gözbebeğinde yansıma, varoluş kazanma ihtiyacıdır. Bir başka varoluşun içinde iyi bir yeri olduğuna inanmayan bir insanın aşkı biter. Bir de, bir başkasının o kadar da önemsenecek biri olmadığını farketmek aşkı öldürür. Aşk başkasını sevmek, başkasına bağlanmak olarak görülse de, aşk ve sevgi ilişkilerinin temelinde sevilmek yatar. Bana inanmayanlar tek taraflı da olsa, sevgisine karşılık da bulsa fantezilerine bir baksınlar. onu sevdiğine ait görüntüler mi, yoksa onun seni sevmesine ait görüntüler mi daha fazla?
" Vitrinde gorulen kazak gibidir platonik a$k, mankenin uzerinde muthi$ durur, onu alip bir an once giymek istersin, sende de bu kadar guzel duracagini hayal edersin, buyuk hevesle o cok begendigin kazagi alir giyersin, o mankende durdugu gibi durmaz, yaki$maz sana.. i$te sen o kazagi hep vitrindeki haliyle seversin ya platonik a$k odur, hic denemeyip bir gun onunla olacaginizi du$unmek en guzelidir. "
böyle kişiler hoslanılacak olan kişiyi gördüklerinde kendisine değilde dış görünüşüne aşık olur sonrada kafalarının içinde onu superman haline getirirler.ardından bu durum saplantıya dönüşür. kısacası tanımadığın kişiye aşık olmaktır, mallıktan ileri gelir.
bu aşkın ortaya çıkması için tek şart aşık olunan kişi ile peryodik olarak aynı mekanda bulunmaktır, üniversite kampüsleri gibi.
platonik aşk türkiye gibi erkeğe ihtiyaç olmayan bir ülkede , erkekler için kabustur.buna aşkların en güzeli diyenler ya mazoşisttir, ya da aşık olunan taraftır.
platonik aşk iğrençtir.dağa küsen fare olmanın nesi güzel be.
bir daha göremeyeceğini bildiğin halde otobüs terminaline ellerinle götürüp, gidişini hüzünlü gözlerle izlerken; kaza yapsaydık da ikimizde geberseydik gibi saçma bir düşünceye insanı sevkedebilecek kadar acımasız bir duygudur.
"en güzel aşk budur işte" diye kendi kendimi uzunca bi müddet avuttuktan sonra, reddedenlerden bir futbol takımı kurabilecek duruma gelindiğini düşününce fazlasıyla acı veren, üzen akla gelen tüm depresif durumları felan yaşatan, aşkın en skindirik hali.
kabul edenleri bari yedeğe koyayım dedim kadroda, yedekler boş kaldı.
muhteşem bir espri sonrası çılgınlar gibi gülerken hatta ve hatta neredeyse böğürürken aniden aklınıza onun gelmesidir. sonrasında bir damla gözyaşınız yerçekimine karşı koyamayıp oturduğunuz masanın üzerine damlayıverir. yanınızda bulunan dünyanın en somut adamlarına "kanka çok güldüm ondandır heralde" falan dersiniz.
